Postanowienie II AKzw 513/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 15 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 513/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 15 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Paweł Anczykowski Protokolant: st. sekr. sądowy Barbara Zembala przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Barbara Jasińska po rozpoznaniu w sprawie S S s. R skazanego z art.178a § 4 k.k. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 9 kwietnia 2014 roku, sygn. akt IV Kow 603/14 w przedmiocie uchylenia zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w., art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego postanawia I. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; II. zwolnić skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze; Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Kielcach uchylił skazanemu S S zezwolenie na odbycie kary 3 miesięcy pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego udzielone mu postanowieniem Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia --- STRONA 2 --- 2 20.02.2014 r. sygn. akt IV Kow. 2485/13. Na poczet kary pozbawienia wolności wymierzonej skazanemu wyrokiem Sądu Rejonowego w Ostrowcu Świętokrzyskim z dnia 26.06.2013 r. sygn. akt VII K 379/13 zaliczył skazanemu okres od dnia 23.02.2014 r. do dnia 09.04.2014 r. i w tym zakresie uznał ją za wykonaną. W uzasadnieniu Sąd I instancji podkreślił, że skazany w okresie dozoru kilkukrotnie naruszył jego warunki poprzez nieobecność w miejscu wskazanego pobytu. W jednym z tych okresów skazany był nadto widziany w stanie nietrzeźwości. Nadto, kurator w czasie niezapowiedzianej wizyty w domu skazanego zastał go spożywającego alkohol w towarzystwie osób trzecich. Sąd I instancji zaznaczył, że jedna z tych osób nie należała do kręgu rodzinnego skazanego podczas, gdy jednym z nałożonych na skazanego zakazów był zakaz przyjmowania w miejscu pobytu osób spoza rodziny. W związku z powyższym Sąd Okręgowy uznał, że zaistniały podstawy do uchylenia skazanemu zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Na poczet kary pozbawienia wolności zaliczył mu cały okres od zamontowania urządzenia monitorującego do jego zdemonto- wania. Postanowienie to zaskarżył skazany podnosząc, że nie miał świadomości naruszania zakazu poprzez przyjęcie w mieszkaniu osoby spoza kręgu rodzinnego zwłaszcza, iż poprosił tą osobę o wykonanie usługi fryzjerskiej. Nie wiedział też, że osoba ta posiada przy sobie alkohol. Zaznaczył, że nie miał zamiaru lekceważyć nałożonych na niego obowiązków. W związku z powyższym wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez nieuchylanie zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, ewentualnie --- STRONA 3 --- 3 uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Zgodnie z art. 28 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego sąd penitencjarny uchyla zezwolenie na odbycie przez skazanego kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, jeżeli skazany, odbywając karę w tym systemie - uchyla się od wykonania nałożonych obowiązków. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Skazany kilkukrotnie naruszył harmonogram przebywania w wyznaczonym miejscu pobytu. Naruszenia te były krótkie, od 6 do 20 minut, niemniej jednak nie powinno ich być w ogóle, zaś skazany karę w SDE odbywał tylko nieco ponad miesiąc, a mimo to kilkukrotnie naruszył obowiązek pobytu w wyznaczonym miejscu w ustalonych godzinach. Skazany naruszył zakaz spożywania alkoholu, gdyż widziano go w miejscu jego zamieszkania w stanie nietrzeźwości – w dacie dokonania jednego z naruszeń, o których była mowa wyżej. Faktowi temu skazany nie zaprzeczył w zażaleniu. W czasie niezapowiedzianej wizyty domowej kurator zastał skazanego biesiadującego z kilkoma osobami, przy czym na stole stała butelka z alkoholem. Jedna z tych osób nie należała do kręgu rodzinnego skazanego – a zakaz przyjmowania takich osób na skazanego nałożono. O istnieniu takiego zakazu skazany został pouczony, w związku z czym jego argumentacja, że „źle go zinterpretował” nie może być uznana za trafną. Nie ma znaczenia, że osoba ta – jak twierdzi skazany – miała go ostrzyc. Skazany mógł bowiem w czasie, w którym nie miał obowiązku przebywania w miejscu pobytu udać się do fryzjera. Dodać tu jeszcze --- STRONA 4 --- 4 należy, że przedmiotowy zakaz był uzasadniony tym, że skazany utrzymywał kontakty z osobami zdemoralizowanymi. Nadto, skazany odbywa w istocie rzeczy karę pozbawienia wolności co uzasadnia nałożenie na niego nawet daleko posuniętych obowiązków – jeżeli służą one jego resocjalizacji. Reasumując, całokształt postawy skazanego wskazuje na uchylanie się od obowiązków związanych z dozorem w związku z czym zaskarżone postanowienie należało uznać za prawidłowe i utrzymać w mocy. Skazanego zwolniono od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze uznając, że ze względu na jego sytuację finansową ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe.