Postanowienie II AKzw 507/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Łodzi II

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 507/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Łodzi II, Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Klasztorny Protokolant: st. sek. sąd. Magdalena Sierakowska – Wasińska przy udziale prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi – J. S. w sprawie R. S. skazanego z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k. k. po rozpoznaniu zażalenia skazanego i obrońcy skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 02 kwietnia 2014 roku, w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie 437 §1 k.p.k. p o s t a n a w i a 1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. R. Kancelaria Adwokacka w Ł. kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy) złotych tytułem należności za obronę z urzędu udzieloną skazanemu w postępowaniu odwoławczym. UZASADNIENIE Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy zasadnie odmówił skazanemu udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty zasadniczej kary pozbawienia wolności, mając za podstawę treść art. 77 §1 k.k. Zgodnie z powołanym powyżej przepisem, skazanego na karę pozbawienia wolności sąd może warunkowo zwolnić z odbycia reszty kary tylko wówczas, gdy jego postawa, właściwości i warunki osobiste, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa, okoliczności jego popełnienia oraz zachowanie po popełnieniu przestępstwa i w czasie odbywania kary uzasadniają przekonanie, iż skazany po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że Sąd meriti zasadnie przyjął, iż wobec skazanego nie zachodzi pozytywna prognoza kryminologiczna, która warunkuje udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Zachowanie skazanego w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności ostatnio zostało ocenione jako przeciętne (opinia – k. 10v). Skazany R. S. posiada negatywny stosunek do podjęcia leczenia odwykowego, mimo, że deklaruje się jako osoba uzależniona od alkoholu. Nie bez znacznie pozostaje również fakt, iż skazany jest osobą cierpiącą na organiczne zaburzenia osobowości i prezentuje umiarkowany krytycyzm wobec popełnionych przestępstw i dotychczasowego trybu życia. --- STRONA 2 --- Podkreślenia wymaga fakt, że skazany korzystał uprzednio z dobrodziejstwa warunkowego przedterminowego zwolnienia, jednak ponownie powrócił do przestępstwa i jest recydywistą w rozumieniu art. 64 § 2 k. k.. Nadto z opinii o skazanym wynika, że utrzymuje kontakty ze środowiskiem przestępczym i ma negatywną opinię w miejscu zamieszkania. Tymczasem fakt, że skazany był wielokrotnie nagradzany, nie stanowi o jego wyjątkowej przemianie w trakcie izolacji – tym bardziej, że był także dwukrotnie karany dyscyplinarnie, a w trzech przypadkach dyrektor zakładu karnego odstąpił od karania dyscyplinarnego poprzestając na rozmowie. Mając na względzie powyższe okoliczności za w pełni zasadną uznać należy tezę, że zastosowaniu przedmiotowego środka probacyjnego na aktualnym etapie resocjalizacji skazanego sprzeciwiają się jego właściwości i warunki osobiste. Kierując się powyższym orzeczono jak w sentencji. O wysokości należności na rzecz obrońcy z urzędu Sąd orzekł na podstawie § 15 pkt 3 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (...) (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z zm.)