Postanowienie II AKzw 506/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi-II Wydział Karny w skła

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 506/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi - II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : Sędzia SA Zdzisław Klasztorny Protokolant: st. sek. sąd. M. W. przy udziale J. S. - Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi po rozpoznaniu w sprawie A. S. skazanej za przestępstwo z art. 278§ 1 k. k. i in. zażalenia wniesionego przez skazaną na postanowienie Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 1 kwietnia 2014r. w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 k. p. k. p o s t a n a w i a : utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Zażalenie jest niezasadne. Sąd I instancji dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, a dokonana ocena materiału dowodowego jest bezstronna, wszechstronna i w pełni zgodna z wymogami stawianymi przez art. 7 k. p. k. Skarżąca ogranicza się jedynie do polemiki ze stanowiskiem przyjętym w zaskarżonym orzeczeniu i nie dostarcza żadnych nowych argumentów ponad te, które znane były Sądowi I instancji zostały już uwzględnione. Trafnie ustalił sąd I instancji, iż schorzenie, jakimi dotknięta jest skazana (choroba trzewna i niedokrwistość) nie wymagają udzielenia przerwy w karze. Ze świadectwa lekarskiego dotyczących stanu zdrowia skazanej wynika bowiem, że może być ona leczona w warunkach więziennej służby zdrowia (k. 7). Brak jest jakichkolwiek powodów by powątpiewać w rzetelność powyższej opinii lekarskiej. Skarżąca nie posiada niezbędnej wiedzy fachowej, by kwestionować opinię. Samo jej subiektywne odczucie, że schorzenia, na które cierpi mogą być skutecznie leczone w warunkach wolnościowych, nie stanowi jeszcze dostatecznej podstawy do dokonania odmiennych ocen, tym bardziej, że skazana w warunkach izolacji więziennej jest leczona farmakologicznie oraz jest na diecie bezglutenowej. Poza tym skazana jest leczona na podstawie wywiadu i badań wykonanych przez więzienną służbę zdrowia, bowiem mimo wielokrotnych wezwań lekarza więziennego, skazana nie dostarczyła dokumentacji medycznej z pozawięziennej służby zdrowia, potwierdzającej leczenie skazanej w warunkach wolnościowych. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny podziela stanowisko Sądu Okręgowego, że dopóki skazana może być leczona przez więzienną służbę zdrowia brak jest podstaw do udzielenia jej przerwy. Z tych też wszystkich względów Sąd Apelacyjny postanowił jak na wstępie.