Postanowienie II AKzw 506/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 23 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 506/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 23 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Anna Grabczyńska - Mikocka Protokolant: st. sek. sąd. Barbara Zembala przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Jerzego Biedermana po rozpoznaniu w sprawie M B skazanej z art. 284 § 2 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanej na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 3 kwietnia 2014 roku, sygn. akt V Kow 3094/13 w przedmiocie udzielenia zezwolenia na wykonywanie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 634 k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie, II. zwolnić skazaną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. U z a s a d n i e n i e Powołanym postanowieniem Sąd Okręgowy w Krakowie odmówił udzielenia M B zezwolenia na odbycie w systemie dozoru elektronicznego kary pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa Nowej Huty z dnia 24 września 2009 r. sygn. akt II K --- STRONA 2 --- 2 1080/09/N za czyn z art. 284 § 2 k.k., art. 271 § 3 k.k. i art. 12 k.k., której wykonanie zarządzono postanowieniem Sądu Rejonowego dla Krakowa Nowej Huty z dnia 9 września 2013 r. sygn. akt II Ko 3854/12/N. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył obrońca skazanej zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a w szczególności przez przyjęcie, że wobec skazanej nie zachodzą przesłanki do zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie skazanej zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego. Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia z dnia 7 września 2007 r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego (t. jedn.: Dz.U.2010.142.960) Sąd penitencjarny może udzielić skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, jeżeli jest to wystarczające dla osiągnięcia celów kary Natomiast zgodnie z ust. 2 powyższego artykułu skazanemu, który nie rozpoczął wykonywania kary w zakładzie karnym, można udzielić zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, jeżeli względy bezpieczeństwa i stopień demoralizacji, a także inne szczególne okoliczności nie przemawiają za potrzebą osadzenia skazanego w zakładzie karnym. Podkreślenia wymaga okoliczność, że M B miała orzeczoną karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, jednak nie wykorzystała otrzymanej szansy uniknięcia konieczności --- STRONA 3 --- 3 odbycia kary doprowadzając do zarządzenia jej wykonania, nie wykonując w okresie próby obowiązku naprawienia szkody. Trafnie wskazał sąd I instancji, że jak wynika z wywiadu kuratora M B w okresie próby pracowała i miała możliwość realizacji powyższego obowiązku, czego jednak zaniechała bez usprawiedliwionych powodów. Sąd odwoławczy podziela pogląd sądu I instancji, że postawa skazanej świadczy o jej lekceważącym stosunku do obowiązującego porządku prawnego i orzeczonego wobec niej środka karnego a tym samym o stopniu jej demoralizacji. Skarżący w złożonym zażaleniu wskazuje, że obecnie skazana deklaruje zamiar realizacji obowiązku naprawienia szkody. W ocenie sądu odwoławczego zapewnień M B nie można uznać za wiarygodne, ponieważ – mimo możliwości naprawienia szkody przynajmniej w części – jedynie poprzestaje na deklaracjach w tym zakresie. Skoro dotąd skazana nie realizowała tego obowiązku to brak podstaw dla uznania, że nastąpi to w przypadku udzielenia jej zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego. W świetle powyższych okoliczności należało uznać, że udzielenie zezwolenia na odbycie przez M B kary w systemie dozoru elektronicznego w obecnej sytuacji jedynie utwierdziłoby skazaną w przekonaniu o braku dolegliwości kary. Postawa skazanej, całkowicie lekceważącej nałożone na nią obowiązki, mimo świadomości możliwości zarządzenia kary, wskazuje, iż winna ona zostać poddana oddziaływaniom resocjalizacyjnym w warunkach zakładu karnego. Obecnie jedynie kara pozbawienia wolności odbywana w zakładzie karnym może doprowadzić do zmiany postawy skazanej wobec wartości chronionych przez prawo. . Sąd odwoławczy aprobuje stanowisko sądu I instancji, że cele kary sprzeciwiają się udzieleniu skazanej zezwolenia na odbywanie jej poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. --- STRONA 4 --- 4 Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w części dyspozytywnej postanowienia, zwalniając M B od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze przy uznaniu, że ich uiszczenie byłoby dla skazanej zbyt uciążliwe.