§Centrum Prawa KarnegoWykonawczego
← Powrót do orzecznictwa
odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego

Postanowienie II AKzw 506/09 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2009 roku

odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego

Teza / krótkie omówienie

odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego

Treść orzeczenia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 506/09 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2009 roku > Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Andrzej Stępka Protokolant: st. sekr: sądowy Barbara Zembala przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Zefiryna Jelenia po rozpoznaniu w sprawie MK s.P skazanego z art. 291$1 kk zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 6 maja 2009 roku sygn. akt IV Kow 164/09/wz w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia | na podstawie art. 437 $ 2 kpk w zw. z art. 1 $ 2 kkw w zw. z art. 624 $ 1 kpk, art. 77 $ l kki art. 72 $ 1 pkt 1,4, 5,71 8 kk, 159 kkw postanawia I. zmienić zaskarżone postanowienie i udzielić skazanemu M K | s. P warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbywania kary pozbawienia wolności - orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w K. z dnia 02.11.2006r. sygn. akt (...) - na trzyletni okres próby licząc od daty faktycznego zwolnienia - i w tym okresie oddać go pod dozór kuratora, zobowiązać do informowania kuratora o przebiegu okresu próby, podjęcia stałej pracy zarobkowej, powstrzymywania się od nadużywania alkoholu i przebywania w środowiskach przestępczych, a także przestrzegania porządku prawnego; --- STRONA 2 --- . : 2 N II. zwolnić skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. he Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 6 maja 2009r. Sąd Okręgowy w Kielcach odmówił udzielenia skazanemu M K warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy podkreślił, że zachowanie skazanego w zakładzie karnym jest przeciętne, jest on silnie związany ze środowiskiem przestępczym, w którym posiada liczne znajomości, przynależąc również do podkultury więziennej. Karę pozbawienia wolności odbywa w systemie zwykłym i nie jest zainteresowany udziałem w systemie programowego oddziaływania. Sąd I instancji podał też, że jakkolwiek zachowanie skazanego po opuszczeniu przez niego zakładu karnego w 2006r. było właściwe, to jednak nie wyróżniało się ono niczym szczególnym. W ocenie Sądu I instancji proces resocjalizacji skazanego winien być kontynuowany w warunkach zakładu karnego. Na postanowienie to zażalił się skazany podnosząc, że po opuszczeniu aresztu przez 2 lata przebywał na wolności, najpierw ' pracując dorywczo, a potem już na stałym etacie. Przez ostatnie 2 lata starał się uczciwie żyć i pracować, jest praktycznie jedynym żywicielem rodziny. Od dotychczasowego pracodawcy uzyskał zapewnienie, że może ponownie podjąć pracę na wcześniej zajmowanym stanowisku. Dodał, że w czasie osadzenia uzyskuje liczne wnioski nagrodowe oraz, że radykalnie zmienił swoje życie i w okresie warunkowego zwolnienia będzie wywiązywał się ze wszystkich obowiązków jakie zostaną na niego nałożone. Do końca kary pozbawienia wolności pozostało mu zaledwie 8 miesięcy. " --- STRONA 3 --- . . 3 W konkluzji skazany wniósł o udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. e Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu Apelacyjnego udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia jest zasadne. Przemawia za tym przede wszystkim jego zachowanie na wolności w okresie po uchyleniu tym- czasowego aresztowania, a przed zarządzeniem wykonania kary, to jest między listopadem 2006r. a marcem 2009r. W tym okresie skazany nie dopuścił się żadnego przestępstwa i w całej rozciągłości przestrzegał porządku prawnego nie wdając się w żadne sytuacje, które mogłyby skutkować popełnieniem przestępstwa. Zajmował się rodziną, pracował dorywczo jako stolarz istotnie przyczyniając się do utrzymania rodziny, a na krótko przed osadzeniem zapewnił sobie stałe zatrudnienie, które może kontynuować po odzyskaniu wolności. W tej sytuacji zgodzić się należy ze skazanym, że jego życie zaczyna wychodzić na prostą zwłaszcza, że nie jest on uzależniony od alkoholu, a popełnione przez . niego przestępstwo — to jest tak zwane paserstwo — jakkolwiek nie może być bagatelizowane, to jednak nie jest przecież czynem o szczególnie wysokiej szkodliwości społecznej. Dodać tu jeszcze należy, że skaza- nemu do końca kary pozostało jeszcze tylko osiem miesięcy, to jest - stosunkowo krótki okres czasu. Czynnikiem stabilizującym resocjaliza- cję skazanego z pewnością może być jego rodzina, z którą jest silnie związany, a która oczekuje jego obecności i wsparcia. Z tych to po- wodów uznać należało, że skazany daje gwarancję przestrzegania porządku prawnego po opuszczeniu zakładu karnego, w związku z czym należało udzielić mu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. --- STRONA 4 --- Ponieważ okoliczności, na które powołał się Sąd I instancji odmawiając skazanemu warunkowego zwolnienia nie są bagatelne, to należy się do nich w odpowiednim zakresie ustosunkować. Silne związki skazanego ze środowiskiem przestępczym, a zwłaszcza pod- kulturą niewątpliwie negatywnie wpływają na jego prognozę krymi- nologiczną, jednakże nie mogą być jej podstawą. W ciągu ponad 2 lat, jakie skazany spędził w ostatnim czasie na wolności nie kontaktował się ze środowiskiem przestępczym, w jego postawie nie widać było silnej identyfikacji z zasadami podkultury. W ocenie Sądu Apelacyjnego przy- należność do „grypsery” jest sposobem przystosowania skazanego do funkcjonowania w zakładzie karnym i o ile tam silnie wpływa na jego zachowanie (odbywanie kary w systemie zwykłym, kontakty tylko z innymi grypsującymi), to jednak ma znikomy wpływ na jego funkcjonowanie na wolności. Z tego też powodu w ocenie Sądu Apelacyjnego przynależność skazanego do podkultury przestępczej nie może przesądzić o odmowie udzielenia skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Nie można też zgodzić się z Sądem I instancji, który uznał, że przeszkodą w zwolnieniu skazanego jest to, że „jego zachowanie na "wolności niczym szczególnym się nie wyróżniało”. Od człowieka, także skazanego, przebywającego na wolności, nie można wymagać niczego ponad przestrzeganie porządku prawnego oraz realizowanie obowiązków wprost nałożonych na niego przez prawo i tylko z tego można go rozliczać. Mając powyższe na uwadze należało zmienić zaskarżone postanowienie i orzec jak na wstępie. Skazany w okresie próby powinien przede wszystkim podjąć stałą pracę zarobkową, a także pówstrzymywać się od nadużywania alkoholu, tylko bowiem dzięki temu zdoła ustabilizować swoje życie i uniknie --- STRONA 5 --- * . 5 | sytuacji, w których mógłby wejść ponowie w konflikt z prawem. Winien również skrupulatnie przestrzegać porządku prawnego oraz powstrzy- mać się od przebywania w środowiskach przestępczych. W realizacji e tych obowiązków, a także w celu kontroli ich wykonywania niezbędna będzie opieka kuratora oraz stała współpraca z nim skazanego. Okres próby oznaczono na trzy lata ze względu na silne związki skazanego ze środowiskiem przestępczym i związaną z tym potrzebę przedłużonej weryfikacji jego postawy. Mając powyższe na uwadze należało orzec jak na wstępie. Zwolniono skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów za postępowanie odwoławcze, uznając że ze względu na jego sytuację finansową ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe.

Słowa kluczowe

#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Apelacyjny w Krakowie w#II AKzw 506/09 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2009 roku