Postanowienie II AKzw 505/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 23 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 505/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 23 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Anna Grabczyńska - Mikocka Protokolant: st. sek. sąd. Barbara Zembala przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Jerzego Biedermana po rozpoznaniu w sprawie J S skazanego z art. 207 § 1 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 28 marca 2014 roku, sygn. akt V Kow 159/14 w przedmiocie odwołania warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 634 k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. i art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze p o s t a n a w i a I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie, II. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych, 60/100) w tym VAT tytułem wynagrodzenia za obronę udzieloną skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym, III. zwolnić skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Krakowie na podstawie art. 160 § 1 pkt 3 k.k.w. odwołał warunkowe zwolnienie --- STRONA 2 --- 2 udzielone skazanemu J S postanowieniem Sądu Okręgowego Krakowie z dnia 16 lipca 2013 roku sygn. akt V Kow 1656/13. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył obrońca skazanego zarzucając mu: 1. naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść wydanego orzeczenia, a to art. 4 k.p.k., art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. poprzez dowolną a nie swobodną ocenę dowodów, a przy tym wybiórcze i jednostronne podejście do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, 2. błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę postanowienia mający wpływ na jego treść, a polegający na niepoczynieniu ustaleń co do okoliczności uzasadniających odwołanie warunkowego przedterminowego zwolnienia. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny rozważył, co następuje: Zażalenie obrońcy skazanego uznać należało za bezzasadne. Stosownie do treści art. 160 § 1 pkt 3 k.k.w. sąd penitencjarny odwołuje warunkowe zwolnienie jeżeli skazany uchyla się od dozoru, wykonania nałożonych obowiązków lub orzeczonych środków karnych. Postanowieniem o udzieleniu warunkowego zwolnienia z dnia 16 lipca 2013 roku Sąd Okręgowy w Krakowie nałożył na J S obowiązki w postaci: podjęcia i wykonywania stałej pracy zarobkowej, powstrzymania się od używania alkoholu, kontynuowania leczenia odwykowego, podjęcia terapii dla sprawców przemocy w rodzinie w terminie 14 dni od opuszczenia zakładu karnego. Sąd I instancji – zgodnie z twierdzeniami skarżącego zawartymi w złożonym zażaleniu – wskazał, że początkowo zachowanie J S po --- STRONA 3 --- 3 opuszczeniu zakładu karnego było poprawne, podjął on starania w kierunku znalezienia pracy, zgłosił się na terapię dla sprawców przemocy i odwykową. Jednak od października 2013 roku zachowanie J S uległo zmianie. Wbrew zarzutom skarżącego trafnie uznał sąd I instancji, że postawa skazanego prezentowana przez niego w dalszym okresie sprawowanego dozoru jednoznacznie pozwala na ustalenie co do uchylenia się przez niego od nałożonych obowiązków, stanowiąc podstawę do odwołania warunkowego przedterminowego zwolnienia w oparciu o przepis art. 160 § 1 pkt 3 k.k.w. Jak wynika z akt sprawowanego nad skazanym dozoru od dnia 14 października 2013 roku J S nadużywał alkoholu, pod wpływem którego stawał się agresywny wobec żony, w związku z czym w mieszkaniu skazanego miały miejsce interwencje Policji. W dniu 24 grudnia 2013 roku w związku z kolejną interwencją, ze względu na poziom agresji skazanego, został on zatrzymany w Izbie Wytrzeźwień. Za całkowicie bezzasadne uznać należy zarzuty skarżącego co do braku poczynienia przez sąd I instancji ustaleń, czy uchylanie się przez skazanego od nałożonych obowiązków stanowiło wyraz jego złej woli i negatywnego stosunku wobec powyższego obowiązku. W ocenie sądu odwoławczego akta sprawowanego nad J S dozoru w pełni pozwalają na poczynienie prawidłowych ustaleń w tym zakresie. Podkreślić należy, że skazany zrezygnował z terapii odwykowej i dla sprawców przemocy w rodzinie i powrócił do stylu życia prezentowanego przed osadzeniem w zakładzie karnym, nie wykazując nawet minimum woli zmiany swego postępowania. Tym samym J S całkowicie zlekceważył nałożone na niego obowiązki i uchylał się od ich wykonania. Powyższe okoliczności stanowią podstawę do odwołania skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Podkreślić należy, że J S uzyskał warunkowe przedterminowe --- STRONA 4 --- 4 zwolnienie z kar orzeczonych za przestępstwa z art. 207 § 1 k.k., a podstawą sformułowania wobec niego pozytywnej prognozy kryminologiczno – społecznej było założenie, że odbyta przez niego terapia odwykowa w zakładzie karnym oraz kontynuowanie jej na wolności powstrzymają skazanego od nadużywania alkoholu, który niewątpliwie stanowi w jego przypadku czynnik kryminogenny. Jednak powyższa pozytywna prognoza okazała się nietrafna, J S zaprzestał kontynuacji terapii, a pod wpływem alkoholu ponownie zaczął zachowywać się agresywnie. Wbrew zarzutom obrońcy skazanego nie można uznać, że w przypadku J S sąd I instancji winien pozostawić go na wolności zmieniając jedynie zakres obowiązków probacyjnych. Postawa skazanego kategorycznie wskazuje, że jedynie ponowne poddanie go oddziaływaniom resocjalizacyjnym w warunkach izolacji może przynieść realne efekty. W świetle powyższych okoliczności nie budzi wątpliwości, że J S mając obiektywną możliwość realizacji nałożonych na niego obowiązków nie uczynił tego. Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w części dyspozytywnej postanowienia, zwalniając J S od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze przy uznaniu, że ich uiszczenie byłoby dla skazanego zbyt uciążliwe. Jednocześnie na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze zasądził Sąd Apelacyjny koszty pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu (z uwzględnieniem stawki podatku od towarów i usług).