Postanowienie II AKzw 501/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 501/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Lucyna Juszczyk Protokolant: st. prot. sądowy Natasza Żak przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Krzysztofa Knapika po rozpoznaniu w sprawie Ł Z s. K skazanego z art. 244 kk i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 9 kwietnia 2014 roku, sygn. akt III Kow 289/14 w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw postanawia I. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; II. zwolnić skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Wskazanym na wstępie postanowieniem Sąd Okręgowy w Tarnowie odmówił udzielenia skazanemu Ł Z warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Na postanowienie to zażalił się skazany, zarzucając błędną subsumcję przepisu art. 77 § 1 kk do stanu faktycznego sprawy oraz --- STRONA 2 --- 2 nieuwzględnienie wszystkich wymienionych w tym przepisie okoliczności w czasie rozpatrywania jego sprawy. Treść zażalenia prowadzi do wniosku, że skarżący domagał się zmiany zaskarżonego postanowienia i udzielenia mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew zarzutom skazanego, Sąd Okręgowy przeanalizował całokształt przesłanek, o których mowa w art. 77 kk i jak najbardziej zauważył okoliczności pozytywnie przemawiające na temat skazanego, takie jak odbycie terapii przeciwuzależnieniowej, zdobycie wielu nagród regulaminowych, realizację IPO. Jednocześnie Sąd ten słusznie podkreślił, iż proces resocjalizacji skazanego uległ załamaniu, gdyż w dniu 24 marca bieżącego roku (a więc całkiem niedawno) w organizmie skazanego wykryte zostały niedozwolone środki (skazany „odurzył się lekami” – k. 33). Skarżący sam zresztą przyznał, że ostatnio jego zachowanie „trochę się pogorszyło”, co polegało na tym, iż przyjął zdobyty nielegalnie lek (k. 41v). Skoro zatem skazany w zakładzie karnym posiadał nielegalnie lekarstwo i zażył je, to trudno zakładać, iż na wolności nie powróciłby do używania narkotyków, w sytuacji, gdy nie będzie sprawowana nad nim bezpośrednia kontrola. W konsekwencji nie można też żywić pewności, iż skazany nie powróciłby na drogę przestępstwa, jako że w etiologii przypisanych mu czynów nałóg narkotykowy odgrywał bardzo istotną rolę. Fakt zerwania przez skazanego z konkubiną funkcjonującą w „środowisku narkotykowym”, ani też odbycie przezeń terapii z zakresu uzależnień, nie jest obecnie dostateczną gwarancją, iż skazany wytrwa w woli życia bez narkotyków. Z konkubiną nie utrzymuje on bowiem kontaktów od ok. roku (k. 41v), wspomnianą terapię też ma już za sobą – a mimo to przyjął --- STRONA 3 --- 3 niedozwolony lek. Również fakt posiadania promesy zatrudnienia nie jest gwarancją, że skazany nie powróci do nałogu, gdyż przed osadzeniem przecież pracował, a mimo to zażywał narkotyki. Skoro więc proces resocjalizacji skazanego uległ załamaniu, to musi być kontynuowany w zakładzie karnym, tak aby skazany odbudował zaufanie do swojej osoby. W chwili obecnej udzielenie mu warunkowego zwolnienia nie byłoby uzasadnione. Z uwagi na całość powyższych rozważań, uznając zażalenie za nieuzasadnione, zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy. Skazanego zwolniono od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze, uznając, że ze względu na jego sytuację finansową ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe.