Postanowienie II AKzw 500/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 maja 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w sk

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 500/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 maja 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marta Markiewicz - Khalouf po rozpoznaniu w sprawie skazanego A. Z. syna F. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 29 stycznia 2014r. (sygn. akt IV Kow 4234/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2014r. w sprawie o sygn. akt IV Kow 4234/13/wz Sąd Okręgowy w Opolu odmówił skazanemu A. Z. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: zmienne zachowanie w zakładzie karnym oraz mało krytyczny stosunek do przestępstw, za które odbywa karę. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany zarzucając, że z faktu degradacji go do zakładu typu zamkniętego nie powinno się wyciągać negatywnych skutków dla niego, gdyż obecnie powrócił on do zakładu półotwartego. Zaprzeczył nadto, by był uzależniony od alkoholu lub środków odurzających. Podniósł także, że błędne są ustalenia Sądu I instancji w zakresie jego krytycyzmu co do popełnionych przestępstw. Zarzucił, że Sąd Okręgowy nie uwzględnił trudnego położenia jego matki, której obecnie niezbędna jest pomoc zwłaszcza przy prowadzeniu gospodarstwa rolnego. Niesłusznie również w ocenie skazanego pominięto przy wydaniu rozstrzygnięcia w sprawie okoliczności toczącego się przeciwko skazanemu postępowania egzekucyjnego. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 2 --- Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu A. Z. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. W pierwszej kolejności wskazać należy, że wbrew twierdzeniu skarżącego, z uzasadnienia orzeczenia nie wynika, by Sąd I instancji uwzględnił przy wydaniu rozstrzygnięcia okoliczność uzależnienia od środków odurzających. Z opinii o skazanym pochodzącej od administracji więziennej wynika, że nie jest on uzależniony. Nie sposób zgodzić się ze skarżącym, że Sąd Okręgowy doszedł w tym zakresie do odmiennych wniosków. Zasadnie zaś podstawą orzeczenia nie stało się położenie osobiste matki skazanego i okoliczności postępowania egzekucyjnego prowadzonego przeciwko skazanemu. Fakty te nie maja znaczenia prognostycznego i nie wpływają na rozstrzygnięcie w sprawie. Podzielić należy stanowisko skarżącego, że obecnie wykazuje on zaangażowanie w proces resocjalizacji, co pozytywnie wpływa na prognozę kryminologiczno - społeczną wobec niego. Jednakże jego postawa w warunkach izolacyjnych nie zawsze była prawidłowa. W przeszłości został dyscyplinarnie przeniesiony do zakładu typu zamkniętego i choć obecnie (od kwietnia bieżącego roku) powrócił do odbywania kary w zakładzie półotwartym, to nie sposób stwierdzić, że jego zachowanie przemawia za udzieleniem mu warunkowego zwolnienia. Konieczna jest bowiem wnikliwa obserwacja jego postawy, by móc stwierdzić czy jego poprawa może być uznana za stabilną. Podstawą sformułowania miarodajnej prognozy musi być analiza nie tylko zachowania skazanego, ale również całokształtu wymienionych w art. 77 § 1 kk elementów na nią się składających. Skazany, choć odbywa karę po raz pierwszy, to był już wielokrotnie karany sądownie. Wykazał rażącą konsekwencję w dopuszczaniu się przestępstw. Tego rodzaju właściwości osobiste skazanego nie mogą być pomijane przy formułowaniu obecnej prognozy kryminologiczno – społecznej. Nie można jednocześnie tracić z pola widzenia właściwości osobistych skazanego. Dotychczas nie wyrażał on krytycznego stosunku do popełnionych przestępstw. Po analizie stanowiska skazanego, w dalszym ciągu nie można uznać, by tego rodzaju skruchę wyraził w zażaleniu. Wprawdzie nie jest to warunek niezbędny do skorzystania ze środka probacyjnego, jednakże brak krytycyzmu niewątpliwie nie świadczy na korzyść skazanego. Krytycyzm odnośnie popełnionych przestępstw i refleksja nad takim zachowaniem są istotne dla procesu resocjalizacji. Powyższe ma bowiem wpływ na zmniejszenie ryzyka powrotu skazanego do naruszania porządku prawnego. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec A. Z.. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.