Postanowienie II AKzw 500/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzial

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 500/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Lucyna Juszczyk Protokolant: st. prot. sądowy Natasza Żak przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Marka Woźniaka po rozpoznaniu w sprawie H B s. M skazanego z art. 178a § 1 i 4 kk i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 25 marca 2014 roku, sygn. akt IV Kow 30/14 w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw postanawia I. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; II. zwolnić skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Wskazanym na wstępie postanowieniem Sąd Okręgowy w Kielcach odmówił udzielenia skazanemu H B warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Na postanowienie to zażalił się skazany, zarzucając, że Sąd Okręgowy kierował się głównie okolicznością wymierzenia mu kary --- STRONA 2 --- 2 dyscyplinarnej w postaci umieszczenia w celi izolacyjnej, podczas gdy on zdecydowanie więcej razy był nagradzany. Skazany podkreślił, iż w czasie odbywania kary zdał sobie sprawę z tego, ile stracił poprzez wchodzenie w konflikt z prawem i zapewnił, że nigdy już się tak nie zachowa. Podniósł nadto, że na wolności uległ ciężkiemu poparzeniu, podczas ratowania dzieci sąsiadów i ich dobytku z pożaru i pilnie potrzebuje rehabilitacji, którą może przejść tylko na wolności. W konkluzji skarżący wniósł o udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, Sąd I instancji przy podejmowaniu swojej decyzji bynajmniej nie przydawał szczególnej wagi karze dyscyplinarnej w postaci umieszczenia skazanego w celi izolacyjnej. Słusznie stwierdził natomiast, że warunkowe przedterminowe zwolnienie powinno się wiązać z jednoznacznym postępem resocjalizacyjnym, którego w przypadku skazanego brak. W toku odbywania kary uzyskiwał on, w podobnej liczbie, zarówno nagrody regulaminowe, jak i kary dyscyplinarne, co sprawia, że jego zachowanie w zakładzie karnym ocenić trzeba jako zmienne. Choć skazany deklaruje wolę życia zgodnego z prawem, to jednak nie dostrzega istniejącego u siebie problemu alkoholowego, która to okoliczność każe wątpić, czy rzeczywiście wytrwałby w poszanowaniu prawa, skoro był wielokrotnie karany za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwym, a nadto wszczynał awantury domowe pod wpływem alkoholu. Nie negując, że u skazanego występują poważne problemy zdrowotne związane z oparzeniem ciała, zauważyć jednak należy, iż – jak wynika z wywiadu środowiskowego – przed osadzeniem otrzymywaną z tego powodu pomoc finansową w postaci --- STRONA 3 --- 3 świadczenia z GOPS przeznaczał głównie na alkohol. Skoro więc skazany wciąż nie ma wglądu w swój problem z alkoholem, nie można sformułować względem niego pozytywnej prognozy kryminologicznej. Trudno też racjonalnie zakładać, iż skazany w sposób prawidłowy poddałby się dozorowi kuratorskiemu, w sytuacji gdy odbywa karę m.in. za znieważenie kuratora sądowego. W opisanych okolicznościach prognoza kryminologiczno-społeczna wobec skazanego jest negatywna, co wyklucza udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Z uwagi na całość powyższych rozważań, uznając zażalenie za nieuzasadnione, zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy. Skazanego zwolniono od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze, uznając, że ze względu na jego sytuację finansową ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe.