Postanowienie II AKzw 499/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzial

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 499/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Lucyna Juszczyk Protokolant: st. prot. sądowy Natasza Żak przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Marka Woźniaka po rozpoznaniu w sprawie K G s. J skazanego z art. 157 § 2 kk i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 25 marca 2014 roku, sygn. akt IV Kow 63/14 w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw postanawia I. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; II. zwolnić skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Kielcach odmówił udzielenia skazanemu K G przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Na postanowienie to zażalił się skazany, podnosząc, że jego babcia ojczysta jest osobą starszą, chorą i ubogą, mieszkającą w bardzo złych warunkach, którą (po śmierci ojca skazanego) tylko on się --- STRONA 2 --- 2 opiekował, bowiem jego matka nie utrzymuje z nią kontaktów. Skazany podkreślił, że na czas przerwy ma zapewnioną pracę, więc byłby w stanie uiścić wszystkie obciążające babcię opłaty, naprawić przeciekający dach oraz zabezpieczyć babcię finansowo na dalszy czas odbywania przez siebie kary. W konkluzji skarżący wniósł o „wnikliwe rozpatrzenie” jego zażalenia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stanowisko Sądu I instancji jest prawidłowe i należy je podzielić. Przerwa w wykonaniu kary, zgodnie z art. 153 § 2 kkw, może być udzielona z ważnych względów rodzinnych lub osobistych. Nadto, skazany musi dawać gwarancję przestrzegania prawa w czasie przerwy oraz terminowego powrotu do zakładu karnego. W analizowanej sprawie nie występują ważne względy rodzinne, uzasadniające udzielenie skazanemu przerwy w karze. Nie negując, że jego babcia znajduje się w trudnej sytuacji zdrowotnej i materialnej, zauważyć należy, iż – jak wynika z wywiadu środowiskowego (k. 27) – dobrze sytuowany brat skazanego proponował babci pomoc i opiekę, która ona jednak odrzuciła. Skoro więc znalazła się osoba gotowa wspomóc babcię skazanego, z czego ta świadomie nie skorzystała, to nie ma podstaw, aby z kolei skazanego zwalniać z zakładu karnego w tym celu, by pomógł babci. W żadnym razie nie można pomijać również i tej okoliczności, że skazany odbywa karę m.in. za występek znęcania się nad babcią, gdyż stawia to pod znakiem zapytania szczerość jego intencji co do roztoczenia nad nią opieki. Tym bardziej, że skazany nie jest krytyczny wobec popełnionych przestępstw, w tym również wobec wspomnianego występku. --- STRONA 3 --- 3 W dalszej kolejności zauważyć należy, że pozostająca bez pracy i opiekująca się dzieckiem konkubina skazanego, korzysta ze wsparcia zarówno swojej matki, jak i matki skazanego. Choć więc jej sytuacja materialna niewątpliwie do łatwych nie należy, nie jest ona pozostawiona sama sobie. I chociaż dodatkowe wsparcie finansowe, którego udzieliłby jej skazany w czasie ewentualnej przerwy, niewątpliwie poprawiłoby czasowo jej sytuację, to jednak nie jest ono niezbędne, albowiem – jak wyżej wskazano – są inne osoby, które pomagają jej w najbardziej podstawowym zakresie. Z uwagi na powyższe, stwierdzając brak podstaw do uwzględnienia zażalenia, należało zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. Skazanego zwolniono od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze, ponieważ ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe, ze względu na trudną sytuację materialną.