Postanowienie II AKzw 498/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 7 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzial

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 498/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 7 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Jacek Polański Protokolant: st. sekr. sądowy Barbara Zembala przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Krzysztofa Knapika po rozpoznaniu w sprawie K K s. K skazanego z art. 207 § 1 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 25 marca 2014 roku sygn. akt IV Kow 321/14 o odwołaniu warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. oraz art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze postanawia I. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; II. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. kwotę 147,60 złotych (sto czterdzieści siedem złotych 60/100), w tym VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu; III. zwolnić skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 25 marca 2014 r. Sąd Okręgowy w Kielcach odwołał, na podstawie art. 160 § 1 pkt 3 i § 2 k.k.w., skazanemu K K warunkowe przedterminowe zwolnienie udzielone mu --- STRONA 2 --- 2 postanowieniem Sądu Okręgowego w Krośnie z dnia 22.07.2013 r. sygn. akt III Kow 1124/13/wz. W uzasadnieniu Sąd I instancji podkreślił, że skazany w okresie próby nie wykonywał nałożonych na niego obowiązków w postaci zakazu spożywania alkoholu oraz przestrzegania porządku prawnego. Nadto, 24.01.2014 r. będąc pod wpływem alkoholu doprowadził do awantury domowej, podczas której naruszył nietykalność cielesną swojej córki, z którego to powodu został aresztowany. W ocenie Sądu Okręgowego skazany świadomie zlekceważył nałożone na niego przy udzielaniu mu warunkowego zwolnienia obowiązki, w związku z czym powinien ponieść konsekwencje w postaci odwołania przedmiotowego środka probacyjnego. Postanowienie to zaskarżył skazany, podnosząc, że Sąd I instancji odwołując mu warunkowe zwolnienie oparł się na nieprawdziwej opinii środowiskowej. Skazany podał, że spożywał alkohol jedynie w małych ilościach, i to z zalecenia lekarza, gdyż cierpi na chorobę nerek. Prowadził spokojny tryb życia, a w związku ze złym stanem zdrowia nie byłby nawet w stanie wszczynać awantur domowych. Dodał, że Sąd Okręgowy nie powinien sugerować się tym, że przebywa obecnie w areszcie śledczym, gdyż czuje się niewinny i nie został skazany prawomocnym wyrokiem. Skazany wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nie odwoływanie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne. Zgodzić się należy z Sądem I instancji, że skazany w okresie próby nie realizował nałożonych na niego obowiązków w postaci zakazu spożywania alkoholu oraz przestrzegania porządku prawnego. --- STRONA 3 --- 3 Niezależnie od powyższego zaistniała również podstawa do odwołania skazanemu tymczasowego aresztowania na podstawie art. 160 § 2 k.k.w. K K był bowiem uprzednio skazany między innymi za przestępstwo z art. 207 § 1 k.k. popełnione na szkodę osób najbliższych, w okresie próby zaś ponownie używał przemocy względem osób najbliższych. Wniosek taki wynika nie tylko – jak twierdzi skazany – z wywiadu środowiskowego. Zauważyć należy, że postanowieniem z dnia 26 stycznia 2014 r. w sprawie II Kp 66/14 Sąd Rejonowy w Kielcach zastosował względem skazanego tymczasowe aresztowanie w związku z postawionym mu ówcześnie zarzutem popełnienia przestępstwa z art. 207 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. (obecnie zarzuca mu się przestępstwo z art. 207 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. i w zw. z art. 64 § 2 k.k.). Z opisu czynu wynika m.in., że w okresie od dnia 23 lipca 2013 r. do 24 stycznia 2014 r. K K pod wpływem alkoholu wszczynał awantury domowe, podczas których znieważał żonę i córkę, wyganiał je z domu, a w dniu 24 stycznia 2014 r. uderzył córkę młotkiem w głowę, czym spowodował u niej obrażenia, które naruszyły czynności jej narządu ciała na okres poniżej 7 dni. Skoro zatem skazany miał pod wpływem alkoholu wszczynać awantury oraz znęcać się nad bliskimi, to jego twierdzenia o tym, że pił wyłącznie piwo w niewielkich ilościach, zaleconych mu przez lekarza, uznać należy za niewiarygodne. Niezależnie od tego stwierdzić należy, iż z postanowienia o udzieleniu skazanemu warunkowego zwolnienia wynika w sposób jednoznaczny, że na skazanego nałożono obowiązek zachowania całkowitej abstynencji od alkoholu. W takiej sytuacji nie są też wiarygodne twierdzenia skazanego, że w okresie próby zachowywał się bez zarzutu. --- STRONA 4 --- 4 Jak już była mowa wyżej w sprawie zaistniała przesłanka z art. 160 § 2 k.k.w. – pomimo uprzedniego skazania za przestępstwo z użyciem przemocy wobec osoby najbliższej skazany w okresie próby ponownie czynów takich się dopuścił. Jak podkreśla się doktrynie ustaleń wymaganych w art. 160 § 2 k.k.w. sąd dokonuje samodzielnie; nie jest konieczne ponowne skazanie za czyn polegający na używaniu przemocy lub groźby bezprawnej wobec osoby najbliższej lub innej osoby małoletniej zamieszkujących wspólnie (zob. K. Postulski, Kodeks karny wykonawczy. Komentarz, WKP 2012). Z uwagi na powyższe uznać należało, że Sąd I instancji zasadnie odwołał udzielone skazanemu uprzednio warunkowe przedterminowe zwolnienie, w związku z czym zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy. O kosztach udzielonej skazanemu z urzędu pomocy prawnej orzeczono na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze w zw. z § 15 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, uwzględniając stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą w § 2 ust. 3 tegoż rozporządzenia. Skazanego zwolniono od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze, uznając, że ze względu na jego sytuację finansową ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe.