Postanowienie II AKzw 495/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 7 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzial

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 495/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 7 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Jacek Polański Protokolant: st. sekr. sądowy Barbara Zembala przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Krzysztofa Knapika po rozpoznaniu w sprawie B Ź s. W skazanego z art. 148 § 1 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez obrońcę na postanowienie Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 31 marca 2014 roku sygn. akt IV Kow 179/14 o odmowie udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. oraz art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze postanawia I. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; II. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. kwotę 147,60 złotych (sto czterdzieści siedem złotych 60/100), w tym VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu; III. zwolnić skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 31 marca 2014 r. Sąd Okręgowy w Kielcach odmówił udzielenia skazanemu B Ź warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia --- STRONA 2 --- 2 wolności orzeczonej wobec niego wyrokiem Sądu Okręgowego w Bielsku Białej z dnia 6.09.2010 r. sygn. akt III K 41/10. W uzasadnieniu Sąd I instancji podkreślił, że zachowanie skazanego w czasie osadzenia jest poprawne, jednakże odbywa on karę na oddziale terapeutycznym i stosowane tam oddziaływania doprowadziły do unormowania się postawy skazanego. W ocenie Sądu Okręgowego skazany wymaga kontynuowania takich oddziaływań, a nadto sprawdzenia w warunkach wolnościowych, co dotychczas jeszcze nie miało miejsca. Powyższe jest konieczne ze względu na stan psychofizyczny skazanego oraz to, że na wolności sięgał dość często po alkohol. Dodał, że wobec popełnionego przestępstwa skazany jest jedynie umiarkowanie krytyczny. Postanowienie to zaskarżył obrońca skazanego, zarzucając naruszenie art. 77 § 1 k.k., polegające na błędnym przyjęciu, że w stosunku do skazanego zachodzą okoliczności, które nie uzasadniają przekonania, iż po zwolnieniu będzie on przestrzegał porządku prawnego. W związku z powyższym skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Zgodzić się należy z Sądem I instancji, że udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności jest jeszcze przedwczesne. Rzeczywiście zachowanie skazanego w zakładzie karnym jest dobre, ale trafnie Sąd Okręgowy zwrócił uwagę, że należy uwzględnić i to, że skazany odbywa karę w systemie terapeutycznym. Nie oznacza to oczywiście, że skazany nie może uzyskać warunkowego zwolnienia, ale czyni niezbędnym --- STRONA 3 --- 3 zweryfikowanie jego funkcjonowania w warunkach wolnościowych. Należy tu zwrócić uwagę, że dwa lata temu doszło do załamania postawy skazanego, związanego z jego uwarunkowaniami psychicznymi. Prezentował on między innymi postawy agresywne, a osadzony jest przecież za zbrodnię zabójstwa. Oznacza to, że weryfikacja skazanego w warunkach wolnościowych – w celu sprawdzenia czy potrafi utrzymać obecną, prawidłową postawę na wolności – jest niezbędna. Również fakt, że przed osadzeniem skazany nadużywał alkoholu czyni koniecznym sprawdzenie czy potrafi się powstrzymać od jego spożywania. Bez tego bowiem trudno byłoby przyjąć, że będzie prawidłowo funkcjonował na wolności oraz że zdoła utrzymać pracę, którą zagwarantowali mu członkowie jego rodziny. Z uwagi na powyższe uznać należało, że warunkowe zwolnienie skazanego jest jeszcze przedwczesne, w związku z czym zaskarżone postanowienie, jako prawidłowe, należało utrzymać w mocy. O kosztach udzielonej skazanemu z urzędu pomocy prawnej orzeczono na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze w zw. z § 15 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, uwzględniając stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą w § 2 ust. 3 tegoż rozporządzenia. Skazanego zwolniono od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze, uznając, że ze względu na jego sytuację finansową ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe.