Postanowienie II AKzw 494/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 maja 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w sk

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 494/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 maja 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marta Markiewicz - Khalouf po rozpoznaniu w sprawie skazanego N. B. syna J. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 19 lutego 2014r. (sygn. akt IV Kow 4387/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 19 lutego 2014r. w sprawie o sygn. akt IV Kow 4387/13/wz Sąd Okręgowy w Opolu odmówił skazanemu N. B. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: mało krytyczny stosunek do przestępstwa, za które odbywa karę i okoliczności jego popełnienia. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany zarzucając, że błędnie powodem odmowy warunkowego zwolnienia stał się odległy koniec pozostałej mu do odbycia kary. Podkreślił, że w warunkach izolacyjnych nie naruszył regulaminu jednostki, nadto prawidłowo wywiązywał się z obowiązków związanych z zatrudnieniem. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu N. B. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. --- STRONA 2 --- W pierwszej kolejności wskazać należy, że wbrew twierdzeniu skarżącego, z uzasadnienia orzeczenia nie wynika, by Sąd I instancji uwzględnił przy wydaniu rozstrzygnięcia długość okresu pozostałego skazanemu do końca kary. Jego zarzut w tym zakresie nie zasługuje zatem na uwzględnienie. Podzielić należy stanowisko skarżącego, że generalnie wykazuje on zaangażowanie w proces resocjalizacji, co pozytywnie wpływa na prognozę kryminologiczno - społeczną wobec niego. Nie ustrzegł się on jednak naruszenia regulaminu jednostki w ostatnim czasie. Jego zachowanie musi zatem podlegać dalszej obserwacji, by stwierdzić czy naruszenie to miało charakter jedynie epizodyczny, czy też było przejawem negatywnej zmiany w postawie skazanego. Podstawą sformułowania miarodajnej prognozy musi być analiza nie tylko zachowania skazanego, ale również całokształtu wymienionych w art. 77 § 1 kk elementów na nią się składających. Wskazać należy, że skazany, choć odbywa karę po raz pierwszy, to był już trzykrotnie karany sądownie. Wykazał rażącą konsekwencję w dopuszczaniu się przestępstw, przy czym dobra prawne przez niego naruszane ulegały gradacji. Tego rodzaju właściwości osobiste skazanego nie mogą być pomijane przy formułowaniu obecnej prognozy kryminologiczno – społecznej. Nie można jednocześnie tracić z pola widzenia właściwości osobistych skazanego. Dotychczas nie wyrażał on krytycznego stosunku do popełnionych przestępstw. Wprawdzie nie jest to warunek niezbędny do skorzystania ze środka probacyjnego, jednakże nie świadczy on na korzyść skazanego. Krytycyzm odnośnie popełnionych przestępstw i refleksja nad takim zachowaniem są istotne dla procesu resocjalizacji. Powyższe ma bowiem wpływ na zmniejszenie ryzyka powrotu skazanego do naruszania porządku prawnego. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec N. B.. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie.