Postanowienie II AKzw 492/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 7 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzial

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 492/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 7 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Jacek Polański Protokolant: st. sekr. sądowy Barbara Zembala przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Krzysztofa Knapika po rozpoznaniu w sprawie A J s. L skazanego z art. 207 § 1 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 27 marca 2014 roku sygn. akt IV Kow 2671/13 o odmowie udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia I. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; II. zwolnić skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 27 marca 2014 r. Sąd Okręgowy w Kielcach odmówił udzielenia skazanemu A J warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec niego wyrokiem Sądu Rejonowego w Skarżysku – Kamiennej z dnia 16.12.2010 r. sygn. akt II K 741/10. W uzasadnieniu Sąd I instancji podkreślił, że skazany przed osadzeniem nadużywał alkoholu i wszczynał awantury domowe, zarządzono wobec niego wykonanie warunkowo zawieszonej kary, a do --- STRONA 2 --- 2 jej odbycia został doprowadzony. Jego zachowanie w czasie osadzenia jest przeciętne – nie był ani karany ani nagradzany. Od połowy marca 2014 r. karę odbywa w systemie terapeutycznym, wcześniej odbywał ją w systemie zwykłym. Wobec popełnionego przestępstwa i uprzedniego trybu życia jest bezkrytyczny. Postanowienie to zaskarżył skazany, podnosząc, że udzielenie mu warunkowego zwolnienia przyczyniłoby się do znacznej poprawy sytuacji materialnej jego rodziny, która jest obecnie bardzo trudna, oraz poprawy stanu zdrowia córek, którym mógłby zapewnić niezbędne im leczenie. Skazany zwrócił uwagę również na własne problemy zdrowotne, które nasiliły się w czasie osadzenia. Zdaniem skazanego jego zachowanie w zakładzie karnym było nienaganne, a okres osadzenia spowodował w nim trwałe, pozytywne zmiany. Skazany wniósł o pozytywne rozpatrzenie jego wniosku. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Trafnie Sąd I instancji uznał, że brak jest podstaw do przyjęcia wobec skazanego pozytywnej prognozy kryminologicznej. Zachowanie skazanego w czasie osadzenia świadczy o tym, że nastawił się on na bierne przeczekanie kary i nie jest zainteresowany włączeniem się w proces resocjalizacji. Nie był do tej pory nagradzany, do niedawna karę odbywał w systemie zwykłym, nie jest zatrudniony, a wobec popełnionego przestępstwa nie prezentuje krytycznego nastawienia. Brak kar dyscyplinarnych nie świadczy o tym, że skazany przemyślał swoją postawę życiową i jego zachowanie po opuszczeniu zakładu karnego będzie lepsze niż przed osadzeniem. Zaznaczyć należy, że skazany do tej pory nie ukończył żadnych zajęć przeznaczonych dla osób nadużywających alkoholu. --- STRONA 3 --- 3 Okoliczności natury rodzinno – zdrowotnej mają znaczenie w postępowaniu w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia tylko wtedy, gdy zwiększają prawdopodobieństwo przestrzegania przez skazanego porządku prawnego. W niniejszej sprawie sytuacja taka nie zachodzi. Skazany przed osadzeniem posiadał pracę, a jego sytuacja rodzinna była taka sama jak obecnie. Pomimo tego skazany nadużywał alkoholu i dopuścił się przestępstwa znęcania na szkodę swoich bliskich. Ocena całokształtu jego zachowania w czasie osadzenia nie pozwala na przyjęcie, że po udzieleniu mu warunkowego zwolnienia jego postawa byłaby istotnie lepsza niż uprzednio. Jeśli skazany uważa, że jego bliscy potrzebują pilnej, materialnej pomocy, którą tylko on może im udzielić, a nadto, że jego stan zdrowia sprzeciwia się pobytowi w zakładzie karnym, to winien starać się o udzielenie przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Mając powyższe na uwadze zaskarżone postanowienie, jako prawidłowe, należało utrzymać w mocy. Skazanego zwolniono od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze, uznając, że ze względu na jego sytuację finansową ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe.