Postanowienie II AKzw 491/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 5 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzial

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 491/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 5 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Anna Grabczyńska - Mikocka Protokolant: st. sek. sądowy Barbara Zembala przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Jerzego Biedermana po rozpoznaniu w sprawie G W skazanego z art. 178a § 1 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 25 marca 2014 roku, sygn. akt IV Kow 2652/13 w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 634 k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia I. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy, II. zwolnić skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Powołanym postanowieniem Sąd Okręgowy w Kielcach odmówił udzielenia skazanemu G W warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kar pozbawienia wolności. W osobiście złożonym zażaleniu G W podniósł, że złożył wniosek o udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia w grudniu --- STRONA 2 --- 2 2013 roku, natomiast posiedzenie w tym przedmiocie odbyło się dopiero w marcu 2014 roku. Skarżący wskazał, że sąd winien rozpatrzyć jego wniosek już w styczniu 2014 roku, i gdyby tak się stało, to sąd oceniałby jego dobre zachowanie, natomiast wyznaczenie terminu posiedzenia dopiero w marcu 2014 roku spowodowało nerwowość w jego zachowaniu, skutkiem czego został on ukarany dyscyplinarnie. Odnosząc się do podnoszonej przez sąd I instancji okoliczności dwukrotnej degradacji z zakładu półotwartego do zamkniętego, G W wskazał, że miało to miejsce na jego prośbę, gdyż nie chciał przebywać w Zakładzie Karnym w J, z uwagi na łatwy dostęp do alkoholu i narkotyków w warunkach powyższej jednostki. Ponadto skarżący podał, że we wskazanym zakładzie karnym był zmuszany groźbami do pracy, a w przypadku odmowy był karany dyscyplinarnie. G W wskazał także, że w zakładzie karnym doznał urazu oka, jednak służba zdrowia nie wydaje mu lekarstw. Skarżący podniósł, że zgłosił się sam na terapię antyalkoholową, pracował społecznie, przyznał się do wszystkich przestępstw i nie należy do podkultury przestępczej. Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 77 § 1 k.k. skazanego na karę pozbawienia wolności sąd może warunkowo zwolnić z odbycia reszty kary tylko wówczas, gdy jego postawa, właściwości i warunki osobiste, okoliczności popełnienia przestępstwa oraz zachowanie po jego popełnieniu i w czasie odbywania kary uzasadniają przekonanie, że skazany po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Skarżący w złożonym zażaleniu podnosi, że sąd I instancji nie --- STRONA 3 --- 3 rozpoznał złożonego przez niego wniosku w terminie 1 miesiąca. Należy wskazać, że stosownie do treści art. 19 § 4 k.k.w. wniosek lub skargę rozpoznaje się w terminie 21 dni od daty wpływu do sądu, chyba że ustawa przewiduje rozpoznanie wniosku na posiedzeniu, w którym uprawnione osoby mogą wziąć udział. Zgodnie z art. 161 § 1 k.k.w. w posiedzeniu w przedmiocie wniosku o warunkowe przedterminowe zwolnienia mają prawo wziąć udział skazany, jego obrońca i prokurator. Zatem powyższy 21-dniowy termin w tym przypadku nie znajdzie zastosowania. Podkreślenia wymaga, że podnoszone przez skazanego zarzuty dotyczące zbyt późnego rozpatrzenia przez sąd I instancji złożonego przez niego wniosku nie mogą usprawiedliwiać jego nagannego zachowania, jakie miało miejsce w lutym 2014 roku. G W był w tym okresie 4-krotnie karany dyscyplinarnie. Trafnie wskazał sąd I instancji, że postawa skazanego w trakcie odbywania kary nie pozwala na pozytywne prognozowanie co do jego przyszłego zachowania na wolności. Przede wszystkim zwraca uwagę zmienność zachowania G W. Skazany dwukrotnie w trakcie odbywania kary został zdegradowany z zakładu półotwartego do zamkniętego. Twierdzenia skarżącego, że powyższe wydarzenia były spowodowane „zbyt łatwym dostępem do alkoholu i narkotyków”(w zakładzie karnym), której to sytuacji chciał się przeciwstawić swym postępowaniem, uznać należy za całkowicie bezzasadne. Obecnie G W nadal przebywa w zakładzie karnym zamkniętym. Niesprostanie przez skazanego warunkom zakładu półotwartego sprzeciwia się uznaniu, że potrafi on prawidłowo funkcjonować w warunkach zmniejszonego nadzoru, a tym samym negatywnie wpływa na prognozę odnośnie przestrzegania przez skazanego porządku prawnego na wolności. Skazany w złożonym zażaleniu wskazuje, że w zakładzie karnym --- STRONA 4 --- 4 pracował społecznie, brał także udział w terapii antyalkoholowej. Jednak jak wynika ze sporządzonej opinii penitencjarnej G W zadanie indywidualnego programu oddziaływania realizuje bez zaangażowania, sprawia problemy wychowawcze i niczym pozytywnym się nie wyróżnia. Obecnie nie posiada także zapewnionego zatrudnienia na czas po opuszczeniu zakładu karnego. Wbrew temu co sugeruje skarżący, nie można uznać, aby jego zachowanie w zakładzie karnym stanowiło podstawę do sformułowania względem jego osoby pozytywnej prognozy kryminologiczno – społecznej. Trafnie wskazał sąd I instancji, że udzielenie G W warunkowego przedterminowego zwolnienia obecnie uznać należałoby za decyzję niezasadną. Skazany winien w sposób bardziej aktywny i zdecydowany włączyć się w proces resocjalizacji. Z powyższych względów, nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia, należało orzec jak na wstępie zwalniając G W od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze uznając, że z uwagi na jego sytuację majątkową byłoby to dla skazanego zbyt uciążliwe.