Postanowienie II AKzw 489/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 5 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzial

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 489/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 5 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Anna Grabczyńska - Mikocka Protokolant: st. sekr. sądowy Barbara Zembala przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Jerzego Biedermana po rozpoznaniu w sprawie J P skazanego z art. 200 § 1 kk i inne zażaleń wniesionych przez obrońcę oraz skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 18 marca 2014 roku, sygn. akt V Kow 226/14 w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 634 k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. i art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze p o s t a n a w i a I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie, II. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych, 60/100) w tym VAT tytułem wynagrodzenia za obronę udzieloną skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym, III. zwolnić skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Krakowie odmówił udzielenia skazanemu J P warunkowego przedterminowego --- STRONA 2 --- 2 zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Powyższe postanowienie zaskarżyli: obrońca skazanego oraz skazany osobiście. J P w złożonym zażaleniu podniósł, że grozi mu utrata mieszkania, które wynajmuje ze swoją matka, która jest starszą osobą i ze względu na swój stan zdrowia wymaga opieki drugiej osoby. Skazany podał, że jest osobą niepełnosprawną i na wolności chciałby podjąć pracę w zakładzie pracy chronionej. Ponadto J P wskazał na zamiar podjęcia na wolności terapii antyalkoholowej. Obrońca skazanego w złożonym zażaleniu zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu obrazę art. 77 § 1 k.k. i wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie wniosku skazanego. Sąd Apelacyjny rozważył, co następuje: Zażalenia nie zasługiwały na uwzględnienie. Sąd I instancji zasadnie odmówił J P udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia słusznie przyjmując, że ogólna ocena jego postawy nie pozwala powziąć uzasadnionego przekonania, że pomimo nieodbycia kary pozbawienia wolności w całości będzie on przestrzegał porządku prawnego (art. 77 § 1 k.k.). Sąd Okręgowy dostrzegł pozytywne aspekty funkcjonowania skazanego w warunkach zakładu karnego. Jak wskazano w sporządzonej opinii penitencjarnej zachowanie J P oceniane jest jako stabilne i poprawne. Skazany był dwunastokrotnie nagradzany regulaminowo, nie był karany dyscyplinarnie, karę odbywa w zakładzie zamkniętym w systemie programowego odziaływania, dobrze realizuje zadania z niego wynikające, uczestniczy w spotkaniach grupy AA. Zasadnie jednak uznał Sąd Okręgowy, że powyższe zachowanie nie stanowi --- STRONA 3 --- 3 wystarczającej podstawy do udzielenia J P warunkowego przedterminowego zwolnienia. Trafnie wskazał sąd I instancji, że J P jest osobą uzależnioną od alkoholu, przy czym owo uzależnienie pozostawało w związku z popełnianymi przez skazanego przestępstwami, alkohol był w przypadku J P niewątpliwie czynnikiem kryminogennym. Termin terapii odwykowej w zakładzie karnym został wyznaczony skazanemu na dzień 22 maja 2014 roku. Sąd odwoławczy podziela zapatrywanie sądu I instancji, że odbycie powyższej terapii jest konieczne, aby móc zasadnie pozytywnie prognozować co do przyszłego zachowania skazanego na wolności. Zachowanie skazanego w zakładzie karnym oceniane jest jako poprawne i stabilne. Jednak należy wskazać, że J P odbywa karę w zakładzie zamkniętym a czynnik dezorganizujący jego życie na wolności w postaci alkoholu został obecnie wyeliminowany. Wprawdzie J P podał, że zamierza podjąć leczenie po opuszczeniu zakładu karnego, jednak należy uznać, że konieczne jest odbycie terapii przez skazanego zanim rozpocznie proces ponownej readaptacji na wolności. Uwzględniając powyższe Sąd Apelacyjny zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy, a skazanego zwolnił od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze, uznając że ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe. Jednocześnie na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze zasądził Sąd Apelacyjny koszty pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu (z uwzględnieniem stawki podatku od towarów i usług).