Postanowienie II AKzw 487/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 5 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzial

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 487/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 5 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Anna Grabczyńska - Mikocka Protokolant: st. sekr. sądowy Barbara Zembala przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Jerzego Biedermana po rozpoznaniu w sprawie M A skazanego z art. 279 § 1 kk i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 18 marca 2014 roku, sygn. akt V Kow 218/14 w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 634 k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie, II. zwolnić skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Krakowie odmówił udzielenia skazanemu M A warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Powyższe postanowienie zaskarżył M A podnosząc, że realizuje indywidualny program oddziaływania, podjął zatrudnienie odpłatne poza zakładem karnym, aby móc opłacać alimenty. Skazany wskazał, że chciałby powrócić do konkubiny i dzieci. Ponadto podał, że obecnie --- STRONA 2 --- 2 odbywa karę, która została orzeczona z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, a do jej zarządzenia doszło z uwagi na nieutrzymywanie przez skazanego kontaktu z kuratorem, co z kolei spowodowane było wykonywaną przez M A pracą w charakterze piekarza. Skarżący wniósł o udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny rozważył, co następuje: Zażalenie skazanego nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd I instancji zasadnie odmówił M A udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia słusznie przyjmując, że ogólna ocena jego postawy nie pozwala powziąć uzasadnionego przekonania, że pomimo nieodbycia kary pozbawienia wolności w całości będzie on przestrzegał porządku prawnego (art. 77 § 1 k.k.). Sąd Okręgowy dostrzegł pozytywne aspekty funkcjonowania skazanego w warunkach zakładu karnego. Jak wskazano w sporządzonej opinii penitencjarnej zachowanie M A oceniane jest jako poprawne. Skazany był szesnaście razy nagradzany regulaminowo, nie był karany dyscyplinarnie, karę odbywa w zakładzie półotwartym, jest zatrudniony odpłatnie. Zasadnie jednak uznał Sąd Okręgowy, że powyższe zachowanie nie stanowi wystarczającej podstawy do udzielenia M A warunkowego przedterminowego zwolnienia. Skarżący wskazał w złożonym zażaleniu, że realizuje indywidualny program oddziaływania. Jednak jak wynika z opinii penitencjarnej M A początkowo nie wyrażał zgody na odbywanie kary w tym systemie, na opracowanie zadań zdecydował się w lutym 2013 roku i jak dotąd ich nie zrealizował. M A w złożonym zażaleniu wskazuje przyczyny, z uwagi na które doszło do odwołania poprzedniego warunkowego zwolnienia. Skazany usprawiedliwia swe zachowanie, podnosząc, że doszło do tego zupełnie --- STRONA 3 --- 3 bez jego winy. Należy wskazać skarżącemu, że nie stanowią przedmiotu badania w niniejszej sprawie okoliczności, w jakich doszło do poprzedniego odwołania warunkowego przedterminowego zwolnienia. Powyższe postanowienie jest prawomocne i stanowi podstawę do ustalenia, że M A nie sprostał okresowi próby a zastosowany wobec niego środek probacyjny okazał się nieskuteczny. Do odbycia kary skazany został doprowadzony. W świetle powyższych okoliczności należy podzielić zapatrywania sądu I instancji, że brak obecnie podstaw do sformułowania wobec M A pozytywnej prognozy kryminologiczno – społecznej. Skazany winien wykazać się większą aktywnością w procesie resocjalizacji, w szczególności poprzez wykonanie zadań nałożonych w ramach indywidualnego programu oddziaływania. Ponadto winien sprecyzować swe plany na czas po opuszczeniu zakładu karnego co do miejsca zamieszkania oraz zatrudnienia. Uwzględniając powyższe Sąd Apelacyjny zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy, a M A zwolnił od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze, uznając że ich uiszczenie byłoby dla skazanego zbyt uciążliwe.