Postanowienie II AKzw 485/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 maja 2014 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 485/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 maja 2014 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Beata Kicińska po rozpoznaniu w sprawie skazanego S. I. s. W. zażalenia wniesionego przez prokuratora na postanowienie Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 5 marca 2014 r. , sygn. akt V Kow 3953/13/wz w przedmiocie udzielenia skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk oraz art. 1 § 2 i 20 § 3 kkw postanawia zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE W zażaleniu na postanowienie o udzieleniu warunkowego przedterminowego zwolnienia prokurator zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na niesłusznym i bezpodstawnym uznaniu, że w stosunku do skazanego S. I. istnieje pozytywna prognoza kryminologiczno-społeczna, pozwalająca na przyjęciu wniosku, iż przebywając na wolności będzie przestrzegał porządku prawnego i nie popełni ponownie przestępstwa, podczas gdy prawidłowa ocena przesłanek wynikających z art. 77 § 1 kk prowadzi do odmiennego wniosku. W oparciu o powyższy zarzut autor zażalenia wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i orzeczenie o odmowie udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia. Rozpoznając zażalenie prokuratora Sąd Apelacyjny nie podzielił sformułowanego w nim zarzutu oraz wniosku. Decyzja Sądu Okręgowego, który udzielił warunkowego zwolnienia na pierwszy rzut, może budzić wątpliwości ze względu na niektóre stwierdzenia w opinii zakładu karnego, a także wniosku w opinii psychologicznej. Na uwagę jednak zasługuje opinia psychologiczna, która wyraźnie wskazuje na chęć przewartościowania swojego życia przez skazanego przy jednoczesnym braku wystarczającego silnego systemu wartości. Podjęta w tych warunkach decyzja o dalszym oddziaływaniu na skazanego już poza murami zakładu karnego jest ryzykowna, ale przecież nie irracjonalna. W ocenie Sądu Apelacyjnego Sąd Penitencjarny wybrał możliwą drogę która, daje realne szanse na resocjalizację skazanego poza zakładem karnym. Rola Sądu jest w określonych sytuacjach podjęciem decyzji obarczona pewnym ryzykiem, ale w sytuacji gdzie do końca kary pozostało obecnie niecałe 6 miesięcy, przy odbytej dotychczas karze ponad 6 lat z 3 wyroków Sądu Rejonowego ryzyko to nie jest znaczne. Z tych też powodów należało utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.