Postanowienie II AKzw 480/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzial

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 480/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Lucyna Juszczyk Protokolant: st. prot. sądowy Natasza Żak przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Marka Woźniaka po rozpoznaniu w sprawie A B s. J skazanego z art. 197 § 1 kk i inne zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 26 marca 2014 roku, sygn. akt III Kow 1954/13 w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw, art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze postanawia I. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; II. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. kwotę 147,60 złotych (sto czterdzieści siedem 60/100) w tym VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu zażaleniowym; III. zwolnić skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie --- STRONA 2 --- 2 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Tarnowie odmówił udzielenia skazanemu A B warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Na postanowienie to zażalił się obrońca skazanego, zarzucając mu: - naruszenie prawa materialnego – art. 77 kk, polegające na odmowie warunkowego zwolnienia, pomimo że postawa skazanego, jego warunki osobiste, zachowanie w trakcie odbywania kary oraz sytuacja życiowa – uzasadniają przekonanie, że skazany po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa; - naruszenie przepisów postępowania – art. 4 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw poprzez nieuwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy. W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i warunkowe zwolnienie skazanego z odbycia reszty kary pozbawienia wolności; ewentualnie o uchylenie tegoż postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Tarnowie. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Obrońca niezasadnie zarzuca, że Sąd Okręgowy „nie uwzględnił wszystkich okoliczności sprawy”. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika wprost, iż Sąd ten miał na uwadze również okoliczności przemawiające na korzyść skazanego, takie jak podejmowanie przezeń pracy na terenie zakładu karnego czy brak uczestnictwa w podkulturze więziennej. Po przeanalizowaniu całokształtu okoliczności dotyczących skazanego, zarówno pozytywnych jak i negatywnych, Sąd I instancji słusznie doszedł jednak do wniosku, że skazany nie spełnia przesłanek materialnych niezbędnych do --- STRONA 3 --- 3 udzielenia mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. W niniejszej sprawie nie można bowiem umniejszać znaczenia takich kwestii, jak wyjątkowo obciążające okoliczności popełnionego przestępstwa (zgwałcenie i pobicie kobiety pozostającej pod wpływem alkoholu i jednoczesne okradzenie jej), oraz brak aktywnego włączenia się przez skazanego w proces resocjalizacji (odbywa karę w systemie zwykłym) w połączeniu z jego uprzednią wielokrotną karalnością, w tym za zgwałcenie ze szczególnym okrucieństwem. Skazany jest więc osobą głęboko zdemoralizowaną oraz niepoprawną i tej oceny nie są w stanie zmienić takie okoliczności, jak dobre co do zasady zachowanie w zakładzie karnym, odbycie zajęć z zakresu profilaktyki przeciwalkoholowej oraz deklarowana chęć opiekowania się matką. Nie jest to gwarancja prawidłowego funkcjonowania skazanego poza jednostką, albowiem wciąż prezentuje on mało krytyczny stosunek względem popełnionych przestępstw i nie widzi potrzeby włączenia się w proces resocjalizacji. Nie ma też zapewnionego zatrudnienia na wolności, co rodzi obawę, że powróciłby do popełniania przestępstw przeciwko mieniu, aby zdobyć jakieś środki pieniężne na swe utrzymanie. W tej sytuacji w żadnym razie nie można przyjąć, iż skazany się zmienił i nie wejdzie już na drogę konfliktu z prawem. Reasumując, obecnie brak jest podstaw ku temu, aby warunkowo zwolnić skazanego z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W związku powyższym, zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy. O kosztach udzielonej skarżącemu z urzędu pomocy prawnej orzeczono na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (t. jedn. Dz. U. z 2009 r. nr 146 poz. 1188 ze zm.) w zw. z § 15 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz --- STRONA 4 --- 4 ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.), a w wysokości tego wynagrodzenia uwzględniono stawkę podatku VAT od towarów i usług przewidzianą w § 2 ust. 3 tegoż rozporządzenia. Skazanego zwolniono od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze, uznając, że ze względu na jego sytuację finansową ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe.