Postanowienie II AKzw 479/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzial

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 479/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Lucyna Juszczyk Protokolant: st. prot. sądowy Natasza Żak przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Marka Woźniaka po rozpoznaniu w sprawie B B s. J skazanego z art. 278 § 1 kk i inne zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 2 kwietnia 2014 roku, sygn. akt III Kow 242/14 w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw postanawia I. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; II. zwolnić skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Wskazanym na wstępie postanowieniem Sąd Okręgowy w Tarnowie odmówił udzielenia skazanemu B B warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Na postanowienie to zażalił się obrońca skazanego, zarzucając: --- STRONA 2 --- 2 1) obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 77 § 1 kk, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie oraz nieprawidłową wykładnię, w sposób wskazany w uzasadnieniu zażalenia; 2) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a polegający w niniejszym przypadku na uznaniu, iż względem skazanego nie zachodzi pozytywna prognoza kryminologiczna uzasadniająca skorzystanie z instytucji warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, a co niewątpliwie miało wpływ na treść wydanego orzeczenia, skupiając się wyłącznie na uprzedniej karalności skazanego i jego ukrywaniu się przed organami ścigania, podczas gdy w zupełności zostały pominięte okoliczności wskazujące jednoznacznie na zmianę, jaka niewątpliwie dokonała się w osobowości skazanego, a w konsekwencji składającą się na pozytywną prognozę kryminologiczną. W konkluzji zażalenie wniosło o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uwzględnienie wniosku skazanego o warunkowe przedterminowe zwolnienie z odbycia reszty kary pozbawienia wolności; ewentualnie o uchylenie tegoż postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Postanowienie Sądu Okręgowego jest słuszne i zgodzić się z nim trzeba w całej rozciągłości. Nie jest zasadny zarzut obrońcy, jakoby Sąd Okręgowy wziął pod uwagę jedynie negatywne okoliczności dotyczące skazanego, i to takie, których nie powinien był w ogóle rozważać w postępowaniu w przedmiocie warunkowego zwolnienia. W uzasadnieniu --- STRONA 3 --- 3 zażalenia obrońca skazanego podnosi, że wymienione przez Sąd I instancji okoliczności takie jak uprzednia karalność sprawcy i wystosowanie w stosunku do niego listu gończego oraz ENA nie powinny w żadnym wypadku stanowić podstawy odmowy udzielenia warunkowego zwolnienia – „wskazać bowiem należy, iż charakter popełnionego przestępstwa został uwzględniony wyrokiem, a kara została wymierzona”. Tymczasem zauważyć i podkreślić należy, że charakter popełnionego przestępstwa to przecież coś zupełnie innego niż okoliczność poszukiwania skazanego listem gończym oraz przy pomocy ENA. Te ostatnie okoliczności obrazują zachowanie (niewątpliwie negatywne) skazanego po popełnieniu przestępstwa, a jest to przesłanka, którą ustawodawca na mocy art. 77 kk wprost nakazuje brać pod uwagę przy decydowaniu w przedmiocie warunkowego zwolnienia. Również fakt uprzedniej karalności skazanego nie może być pomijany, gdyż wspomniany przepis każe rozważyć m.in. „postawę, właściwości i warunki osobiste skazanego”, a w tym kontekście jego uprzednia karalność jak najbardziej ma znaczenie, gdyż świadczy o tym, że skazany jest osobą niepoprawną. To zaś z pewnością nie przemawia za udzieleniem mu warunkowego zwolnienia. Także pozytywnych aspektów zachowania skazanego w czasie odbywania kary nie należy przeceniać. Zauważyć wypada, iż na odbywanie kary w systemie IPO zdecydował się on dopiero w grudniu 2013 r., czyli w tym samym miesiącu, w którym zyskiwał uprawnienia do ubiegania się o warunkowe zwolnienie. Wyrażenie przezeń zgody na realizację IPO wydaje się więc raczej wynikać z chęci osiągnięcia korzyści w postaci zastosowania względem niego tegoż środka probacyjnego, a nie z rzeczywistej woli włączenia się w proces resocjalizacji. --- STRONA 4 --- 4 Na obecnym etapie postępowania skazany nie daje więc gwarancji zgodnego z prawem funkcjonowania na wolności, mimo że posiada perspektywę zatrudnienia u brata. W tej sytuacji brak jest podstaw do udzielenia mu warunkowego zwolnienia, pomimo bliskiego końca kary. Z uwagi na całość powyższych rozważań, uznając zażalenie za nieuzasadnione, zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy. Skazanego zwolniono od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze, uznając, że ze względu na jego sytuację finansową ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe.