Teza / krótkie omówienie
warunkowego zwolnienia na podst. art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie, II. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. Ł. T. kwotę 120zł. powiększoną o podatek VAT tytułem nieopłaconej
Treść orzeczenia
--- STRONA 1 ---
Sygn. akt II AKzw 477/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 maja 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący-Sędzia Sądu Apelacyjnego Grzegorz Kapera Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego M. K. na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 6 lutego 2014r. (sygn. akt V 2 Kow 4989/13/wz) w przedmiocie warunkowego zwolnienia na podst. art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie, II. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. Ł. T. kwotę 120zł. powiększoną o podatek VAT tytułem nieopłaconej obrony udzielonej skazanemu z urzędu. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy we Wrocławiu postanowieniem z dnia 6 lutego 2014r. nie uwzględnił wniosku skazanego M. K. w przedmiocie udzielenia warunkowego zwolnienia z reszty kary pozbawienia wolności. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył obrońca skazanego zaskarżając je w całości. Na podstawie art. 427 § 2 k.p.k. i art. 438 pkt 3 k.p.k. zaskarżonemu postanowieniu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia i mający wpływ na jego treść. W oparciu o powyższy zarzut wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
--- STRONA 2 ---
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie obrońcy skazanego M. K. nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadą jest odbywanie kary w całości, a więc w takim rozmiarze w jakim została wymierzona i w sposób nieprzerwany. Wyjątkiem od tej zasady jest instytucja warunkowego przedterminowego zwolnienia. Warunkowe przedterminowe zwolnienie zawsze winno wiązać się z jednoznacznym postępem resocjalizacyjnym, jest przy tym formą nagrody , nie zaś czymś należnym w każdym przypadku. Materialną przesłanką warunkowego przedterminowego zwolnienia z art. 77§1 k.k. jest istnienie pozytywnej prognozy kryminologicznej wobec skazanego. Dla jej stwierdzenia nie wystarczy ustalenie, że skazany nie stwarzał problemów wychowawczych, dostosował się do regulaminu odbywania kar, nie dopuścił się przekroczeń regulaminowych i nie był karany dyscyplinarnie. Stan taki oznacza jedynie poprawne podanie się karze, a zatem jest stanem normalnym, za który nie należy oczekiwać nagrody w formie skrócenia kary. Dla jej uzyskania potrzebne jest postępowania powyżej tej normy wyrażające się aktywnością skazanego w dążeniu do wykazania gotowości respektowania zasad współżycia w społeczeństwie. Jak wynika z opinii Dyrektora Zakładu Karnego skazany w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności zachowywał się poprawnie, co nie może decydować o tym, iż skazanemu bezwzględnie należy się dobrodziejstwo warunkowego zwolnienia. Zatem Sąd Okręgowy trafnie ocenił, iż wobec skazanego brak jest przesłanek pozytywnej prognozy kryminologicznej. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny orzekł jak na wstępie.
Słowa kluczowe
#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w#II AKzw 477/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 maja 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w sk#art. 437 § 1 k.p.k.#art. 427 § 2 k.p.k.#art. 438 pkt 3 k.p.k.#art. 77§1 k.k.