Postanowienie II AKzw 477/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 7 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzial

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 477/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 7 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Jacek Polański Protokolant: st. sekr. sądowy Barbara Zembala przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Krzysztof Knapik po rozpoznaniu w sprawie K D s. J skazanego z art. 282 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez obrońcę na postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 3 kwietnia 2014 roku sygn. akt III Kow 399/14 o odmowie warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. oraz art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze postanawia I. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; II. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. kwotę 147,60 złotych (sto czterdzieści siedem złotych 60/100), w tym VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu; III. zwolnić skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Tarnowie odmówił udzielenia skazanemu K D warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kar pozbawienia --- STRONA 2 --- 2 wolności orzeczonych wobec niego wyrokami: Sądu Rejonowego w Myślenicach z dnia 18.04.2011 r. sygn. akt II K 333/09 oraz Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 4.09.2002 r. sygn. akt III K 206/00. W uzasadnieniu Sąd I instancji podkreślił, że zachowanie skazanego w czasie osadzenia jest przeciętne – był zarówno karany, jak i nagradzany, zadania systemu IPO realizuje przeciętnie. Skazany jest przy tym osobą wielokrotnie karaną, dwukrotnie korzystał też z warunkowego przedterminowego zwolnienia, ostatni raz w 2008 r., przy czym zostało ono odwołane z uwagi na popełnienie przez skazanego kolejnego przestępstwa. Poprawne zachowanie skazanego w czasie osadzenia nie jest wystarczające do udzielenia mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Postanowienie to zaskarżył obrońca skazanego zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do uznania, że po stronie skazanego zachodzi pozytywna prognoza kryminologiczna, w sytuacji gdy postawa skazanego daje podstawy do przyjęcia, że po zwolnieniu będzie on przestrzegał porządku prawnego i nie popełni ponownie przestępstwa. W związku z powyższym skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Argumentację Sądu I instancji należy podzielić w całej rozciągłości. Z uwagi na fakt, że skazany wielokrotnie wchodził w konflikt z prawem, a stosowane wobec niego warunkowe przedterminowe zwolnienie okazało się nieskuteczne niewątpliwie winien on wykazać – poprzez wzorowe funkcjonowanie w zakładzie karnym – że zasługuje na danie mu kolejnej szansy. Nic takiego nie --- STRONA 3 --- 3 miało jednak miejsca. Jak wynika z opinii penitencjarnej zachowanie skazanego można uznać co najwyżej za przeciętne. Był wiele razy nagradzany, ale też wielokrotnie karany, przy czym od początku 2013 r. nie był ani razu nagradzany, natomiast 9 razy wnioskowano o wymierzenie mu kar dyscyplinarnych. Wobec popełnionych przestępstw i uprzedniego, kryminogennego trybu życia jest bezkrytyczny. Tym samym twierdzenia obrońcy, że zachowanie skazanego w czasie osadzenia pozwala na przyjęcie wobec niego pozytywnej prognozy kryminologicznej należy uznać za oderwane od realiów sprawy. Fakt, że skazany – jak twierdzi – ma możliwość zamieszkania z siostrą oraz utrzymywania się z przyznanej mu renty nie jest wystarczający do przyjęcia wobec niego pozytywnej prognozy kryminologicznej. Niezależnie bowiem od tego, że skazany okoliczności powyższych nie wykazał, w szczególności zaś tego, że rzeczywiście rentę (i na jak długo) mu przyznano, zauważyć należy, iż jego nieustabilizowane i nacechowane agresją zachowanie w zakładzie karnym czyni wątpliwym wytrwanie przez niego w poszanowaniu porządku prawnego. Skazany winien wykazać – poprzez ustabilizowanie swojego zachowania w zakładzie karnym – że w warunkach braku kontroli zewnętrznej będzie w stanie funkcjonować zgodnie z ogólnie przyjętymi zasadami współżycia społecznego. Mając powyższe na uwadze zaskarżone postanowienie, jako prawidłowe, należało utrzymać w mocy. O kosztach udzielonej skazanemu z urzędu pomocy prawnej orzeczono na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze w zw. z § 15 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, uwzględniając --- STRONA 4 --- 4 stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą w § 2 ust. 3 tegoż rozporządzenia. Skazanego zwolniono od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze, gdyż ze względu na jego sytuację finansową ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe.