Postanowienie II AKzw 476/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 5 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzial

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 476/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 5 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Anna Grabczyńska - Mikocka Protokolant: st. sekr. sąd. Barbara Zembala przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Jerzego Biedermana po rozpoznaniu w sprawie K G skazanego z art. 159 § 1 k.k. i inne zażaleń wniesionych przez skazanego i obrońcę na postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 3 kwietnia 2014 roku, sygn. akt III Kow 396/14 w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 634 k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. i art. 29 ust. 1 Prawo o adwokaturze postanawia I. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy, II. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych, 60/100) w tym VAT, tytułem wynagrodzenia za obronę udzieloną skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym, III. zwolnić skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. --- STRONA 2 --- 2 Uzasadnienie Powołanym postanowieniem Sąd Okręgowy w Tarnowie odmówił udzielenia skazanemu K G warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kar pozbawienia wolności. Powyższe postanowienie zaskarżyli: obrońca skazanego oraz skazany osobiście. Obrońca skazanego zaskarżonemu postanowieniu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że skazany nie spełnia warunków umożliwiających udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia, podczas gdy zdaniem skazanego wszelkie przesłanki umożliwiające udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia zostały spełnione. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W osobiście złożonym zażaleniu K G podniósł, że popełniał przestępstwa w związku ze swoim uzależnieniem od narkotyków, w związku z czym sam zgłosił się na terapię antynarkotykową, którą przeszedł pomyślnie. Ponadto wziął udział w kursie radzenia sobie z agresją. W ocenie skarżącego jego praca i zaangażowanie w proces resocjalizacji w żadnym stopniu nie zostały zauważone przez sąd I instancji. K G wskazał także, że zapewnił sobie pracę na czas po opuszczeniu zakładu karnego, kontaktował się także z ośrodkiem Monaru w sprawie zapewnienia sobie miejsca w ośrodku. Skarżący przyznał, że jego postawa nie zawsze jest wzorowa, ponieważ w zakładzie karnym przebywa z osobami zdemoralizowanymi, a jego negatywne zachowanie względem służby więziennej było impulsywne i bardzo go żałuje. --- STRONA 3 --- 3 Skarżący wniósł o udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Zażalenia nie zasługiwały na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 77 § 1 k.k. skazanego na karę pozbawienia wolności sąd może warunkowo zwolnić z odbycia reszty kary tylko wówczas, gdy jego postawa, właściwości i warunki osobiste, okoliczności popełnienia przestępstwa oraz zachowanie po jego popełnieniu i w czasie odbywania kary uzasadniają przekonanie, że skazany po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Wbrew temu co sugerują skarżący, nie można uznać, aby zachowanie K G w zakładzie karnym stanowiło podstawę do sformułowania względem jego osoby pozytywnej prognozy kryminologiczno – społecznej. Skazany w złożonym zażaleniu podkreśla, że sąd I instancji nie docenił podjętej przez niego pracy w zakładzie karnym, wskazując, że ukończył terapię antynarkotykową i kurs radzenia sobie z agresją. Jak jednak wynika z akt osobowych K G jest on bierny w procesie resocjalizacji. Skazany nie jest zainteresowany realizacją indywidualnego programu oddziaływania. Trudno także uznać, aby skazany na obecnym etapie odbywania kary poradził sobie z problemem agresji skoro był wielokrotnie karany dyscyplinarnie, między innymi za stosowanie przemocy względem innych skazanych, odnosił się także wulgarnie i arogancko względem przełożonych. K G należy do podkultury przestępczej i silnie identyfikuje się z tą strukturą. Sąd Apelacyjny konsekwentnie prezentuje stanowisko, że przynależność do podkultury więziennej już z samego założenia sprzeciwia się --- STRONA 4 --- 4 regulaminowi odbywania kary pozbawienia wolności, a tym samym nie pozwala uznać zachowania skazanego za pozytywne i prognozuje dalszy negatywny stosunek do obowiązującego porządku prawnego. (Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 19 lipca 2006 r., II AKzw 495/2006. Krakowskie Zeszyty Sądowe 2006/9 poz. 32). Nie zostały także w żaden sposób zweryfikowane efekty odbytej przez K G terapii antynarkotykowej. Skazany karę odbywa w zakładzie zamkniętym. Skoro, jak wskazał sam K G, jego uzależnienie od substancji odurzających pozostawało w związku z popełnianymi przez niego przestępstwami, to za konieczne należy uznać sprawdzenie zachowania skazanego w warunkach wolnościowych. Jednak aby było to możliwe, skazany musi zmienić swoją postawę, gdyż jego obecne zachowanie nie daje podstawy dla skierowania go do odbywania kary w zakładzie o zmniejszonym nadzorze. Trafnie wskazał sąd I instancji, że udzielenie K G warunkowego przedterminowego zwolnienia obecnie uznać należałoby za decyzję niezasadną. Skazany winien w sposób bardziej aktywny i zdecydowany włączyć się w proces resocjalizacji. Dotychczasowa postawa skazanego nie pozwala na sformułowanie co do jego osoby pozytywnej prognozy kryminologiczno – społecznej. Z powyższych względów, nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia, należało orzec jak na wstępie zwalniając K G od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze uznając, że z uwagi na jego sytuację majątkową byłoby to dla skazanego zbyt uciążliwe. Jednocześnie na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze zasądził Sąd Apelacyjny koszty pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu (z uwzględnieniem stawki podatku od towarów i usług).