Postanowienie II AKzw 470/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 12 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 470/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 12 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marek Długosz Protokolant: st. prot. sądowy Natasza Żak przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Barbary Jasińskiej po rozpoznaniu w sprawie Z F skazanego z art. 244 k.k. zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 26 marca 2014 roku, sygn. akt IV Kow 2481/13 w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na wykonywanie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 634 k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n a w i a I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie, II. zwolnić skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. U z a s a d n i e n i e Powołanym postanowieniem Sąd Okręgowy w Kielcach odmówił udzielenia skazanemu Z F zezwolenia na wykonywanie kary 5 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 16 września 2013 roku sygn. akt IX K 432/12, poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. --- STRONA 2 --- 2 Zażalenie na powyższe postanowienie złożył obrońca skazanego zarzucając mu obrazę prawa materialnego, to jest art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 7 stycznia 2007 roku o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego poprzez jego błędną wykładnię a w konsekwencji niewłaściwe przyjęcie, że okoliczności sprawy przemawiają za potrzebą osadzenia skazanego w zakładzie karnym. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uwzględnienie wniosku, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Okręgowy w Kielcach. Sąd Apelacyjny rozważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia z dnia 7 września 2007 r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego (t. jedn.: Dz.U.2010.142.960), sąd penitencjarny może udzielić skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, jeżeli jest to wystarczające dla osiągnięcia celów kary. Natomiast zgodnie z ust. 2 powyższego artykułu skazanemu, który nie rozpoczął wykonywania kary w zakładzie karnym, można udzielić zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, jeżeli względy bezpieczeństwa i stopień demoralizacji, a także inne szczególne okoliczności nie przemawiają za potrzebą osadzenia skazanego w zakładzie karnym. Wbrew temu co sugeruje skarżący, Sąd I instancji nie popełnił błędu uznając, że stopień demoralizacji oraz względy bezpieczeństwa, sprzeciwiają się udzieleniu skazanemu Z F zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. --- STRONA 3 --- 3 Trafnie wskazał Sąd Okręgowy, że Z F jest osobą wielokrotnie karaną. Podkreślenia wymaga okoliczność, że do dnia 20 sierpnia 2011 roku skazany odbywał karę w systemie dozoru elektronicznego (orzeczoną w sprawie XII K 2167/07), a następnie (w dniu 13 marca 2012 roku) ponownie naruszył porządek prawny, popełniając przestępstwo z art. 244 k.k. Wobec powyższego zasadnie można stwierdzić, że kara odbyta przez Z F w systemie dozoru elektronicznego nie spełniła względem jego osoby swych celów, skoro w krótkim okresie po jej zakończeniu ponownie wszedł on w konflikt z prawem. Zatem obecnie jedynie kara pozbawienia wolności odbywana w zakładzie karnym może doprowadzić do zmiany prezentowanej przez skazanego postawy wobec wartości chronionych przez prawo. W złożonym zażaleniu obrońca skazanego odwołuje się do jego sytuacji rodzinnej i zawodowej wykazując, że Z F cieszy się bardzo dobrą opinią w miejscu zamieszkania i pracy oraz właściwie funkcjonuje w społeczeństwie. W ocenie Sądu odwoławczego powyższe okoliczności nie wykluczają jednak konieczności odbycia przez skazanego kary w warunkach zakładu karnego. Ustabilizowana sytuacja rodzinna i zawodowa nie powstrzymały Z F przed ponownym popełnieniem przestępstwa i brak podstaw dla uznania, że obecnie przemawiają za udzieleniem mu kolejnego zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego. Sąd odwoławczy aprobuje stanowisko Sądu I instancji, że cele kary sprzeciwiają się udzieleniu skazanemu zezwolenia na odbywanie jej poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. Mając na uwadze powyższe należało utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie oraz zwolnić skazanego Z F od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze przy uznaniu, że ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe.