Postanowienie II AKzw 462/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi-II Wydział Karny w skła

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 462/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi - II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : Sędzia SA Marian Baliński Protokolant: st. sekr. sąd. Izabela Olszycka - Słoka przy udziale J. S. - Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi po rozpoznaniu w sprawie B. P. skazanego za przestępstwa z art. 207 § 1 k. k. in. zażaleń wniesionych przez skazanego i jego obrońcę na postanowienie Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 31 marca 2014 r. w przedmiocie odmowy warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 k. p. k. p o s t a n a w i a : utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie, UZASADNIENIE Zażalenie jest niezasadne. Na wstępie rozważań wskazać należy, że udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia nie stanowi obowiązku sądu, w sytuacji gdy skazany odbył określoną część orzeczonej wobec niego kary. Odbycie kary w określonym rozmiarze uprawnia bowiem skazanego jedynie do ubiegania się o skorzystanie z tej instytucji. Ponadto właściwości i warunki osobiste sprawcy, takie jak jego młody wiek, stanowią w myśl art. 77 § 1 k. k., jedynie jedną z przesłanek podlegających ocenie sądu, której wagi nie można przeceniać. Oprócz tej przesłanki powołany przepis poddaje pod rozwagę sądu szereg innych okoliczności. Aby możliwe było warunkowe przedterminowe zwolnienie skazanego ocena ich wszystkich musi doprowadzić sąd do przekonania, że mimo niewykonania kary w całości, skazany przestrzegać będzie porządku prawnego, a w szczególności nie popełni kolejnego przestępstwa. Wobec B. P. prognozy takiej sformułować nadal nie można. Sąd Apelacyjny nie podziela stanowiska skarżącego, iż zachowanie skazanego w warunkach izolacji penitencjarnej pozostaje bez zarzutu i pozwala na przyjęcie, że jego proces resocjalizacji zakończył się sukcesem. Administracja zakładu karnego oceniła zachowanie skazanego jako naganne. Skazany był wielokrotnie karany dyscyplinarnie, ale zdarzyło się również, że był dwukrotnie nagradzany. Ponadto stosunek skazanego do popełnionego czynu nie jest w pełni krytyczny. Ocena ta wynika wprost ze znajdującej się w aktach sprawy niniejszej opinii sporządzonej przez administrację zakładu karnego, w którym skazany odbywa karę. Analiza akt sprawy pozwoliłaby obrońcy --- STRONA 2 --- skazanego na uzyskanie wiedzy na temat źródła, w oparciu o które Sąd I instancji wywiódł konstatację co do stosunku skazanego do popełnionego przestępstwa. Ponadto z powyższej opinii wynika wprost, iż w warunkach izolacji penitencjarnej skazany nie jest zainteresowany ani kontynuacją nauki, ani podjęciem pracy, w zajęciach kulturalno – oświatowych i sportowych uczestniczy sporadycznie. W środowisku współosadzonych jest osobą konfliktową, wielokrotnie dopuszczał się poniżania i przemocy wobec współwięźniów. Brak jest więc gwarancji, iż na wolności skazany zmieni dotychczasowy sposób życia, będzie pracował i przestrzegał porządku prawnego. W zażaleniu brak jest argumentacji pozwalającej na skuteczne podważenie zasadności wydanego postanowienia, a zachowanie skazanego w warunkach izolacji penitencjarnej uzasadnia stanowisko, że proces resocjalizacji powinien być dalej kontynuowany w warunkach izolacji penitencjarnej. Z tych wszystkich względów Sąd Apelacyjny postanowił jak na wstępie.