Postanowienie II AKzw 458/20

--- STRONA 1 --- 2AUAŁSN | | * Sygn. akt II AKzw 458/20 " POSTANOWIENIE Dnia 15 kwietnia 2020 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie: : Przewodniczący : SSA Janusz Sulima Protokolant : Agnieszka Wądołkowska przy udziale prokuratora Edyty Bartoszuk po rozpoznaniu w sprawie W. Ł. s. A. zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 25 lutego 2020 r., sygn. akt III Kow 124/20/wz w przedmiocie odmowy warunkowego zwolnienia na podstawie art. 437 $ 1 k.p.k. postanawia: „ utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 25.02.2020r. Sąd Okręgowy w Olsztynie odmówił udzielenia skazanemu W. Ł. warunkowego zwolnienia z odbywania reszty kary 3 lati 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim w sprawie II K 465/18. Orzeczenie to zaskarżył obrońca skazanego, zarzucając mu: —. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wydanego orzeczenia, poprzez naruszenie art. 7 k.p.k.' i dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów, polegającej na uznaniu, że skazany, mimo zgromadzonych w sprawie dowodów, nie spełnia przesłanek do udzielenia mu zezwolenia na warunkowe 1 --- STRONA 2 --- przedterminowe zwolnienie z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, podczas gdy W. Ł. spełnia wszelkie przesłanki do skorzystania z tego dobrodziejstwa w szczególności na jego korzyść przemawiają brak uczestnictwa w podkulturze . przestępczej, przestrzeganie regulaminów, sześciokrotne nagradzanie oraz możliwość ” podjęcia pracy po opuszczeniu zakładu karnego, jak również krytyczny stosunek do popełnionych czynów, które to pozwalają zasadnie twierdzić, że kara izolacyjna spełniła już swój cel, a skazany pomimo wcześniejszego opuszczenia zakładu karnego nie powróci na drogę przestępstwa, — błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na uznaniu, że postawa skazanego, jego właściwości i warunki osobiste, okoliczności popełnienia przestępstwa, sposób życia po popełnieniu przestępstwa oraz zachowanie w czasie odbywania kary, nie uzasadniają przekonania, że w trakcie odbywania kary nastąpiła taka trwała i pozytywna ewolucja postawy skazanego, iż po warunkowym przedterminowym zwolnieniu będzie on przestrzegał porządku prawnego, a zwłaszcza nie popełni ponownie przestępstwa, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, poddany wyważonej i obiektywnej ocenie powinien doprowadzić do wniosku, że wobec skazanego zachodzi pozytywna prognoza społeczno - kryminologiczna. Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę przedmiotowego postanowienia i udzielenie W. L. warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. . Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Warunkowe zwolnienie może być udzielone jedynie w sytuacji, gdy całokształt okoliczności wskazanych w art. 77 $ 1 k.k. uzasadnia przekonanie, że proces resocjalizacji skazanego został zakończony z pozytywnym skutkiem wyrażającym się pewnością przestrzegania przez niego porządku prawnego na wolności. Motywy skarżonego orzeczenia wskazują, że Sąd Okręgowy formułując wobec W. L. prognozę kryminologiczno-społeczną oparł się na wszystkich ustawowych okolicznościach ją kształtujących i prawidłowo uznał, że ryzyko, jakie zawsze wiąże się z wcześniejszym zwolnieniem z zakładu karnego, jest jeszcze zbyt duże i winien on pozostać w warunkach więziennych. Kontrola odwoławcza nic potwierdziła zaistnienia uchybień podniesionych 2 --- STRONA 3 --- . * / przez skarżącego, ani nie skutkowała odmienną oceną wniosku o warunkowe przedterminowe zwolnienie W. L. niż tą, jaką przedstawił Sąd Okręgowy. Nie negując istnienia pozytywnych dla tego skazanego aspektów wychowawczych „odbywanej kary, na które wskazuje treść zażalenia, podnieść należy, iż nie. mogą one zdominować pozostałych okoliczności, które zgodnie z art.77 $ 1 k.k. mają wpływ na ustalenie prognozy kryminologicznej, od której uzależnione jest warunkowe zwolnienie. Skazany działając w warunkach recydywy dopuścił się czynów o znacznej społecznej szkodliwości. Stopień jego demoralizacji był duży, a co za tym idzie wymaga on adekwatnych oddziaływań resocjalizacyjnych w warunkach więziennych. Na decyzję, jak długo powinny one trwać, wpływa w znacznej mierze sam skazany, poprzez swoją postawę w trakcie odbywania kary oraz zaangażowanie (lub jego brak) w proces resocjalizacji. Tymczasem całokształt okoliczności wynikających z opinii z zakładu karnego oraz akt osobowych W. L. nie znamionuje u niego takiego postępu resocjalizacyjnego, który uzasadniałby wcześniejsze zwolnienie z zakładu karnego. Przestrzeganie regulaminu wykonywania kary i prawidłowe odnoszenie się do funkcjonariuszy służby więziennej jest po prostu obowiązkiem skazanego i nie świadczy jeszcze o trwałej pozytywnej zmianie w jego postawie. W ocenie administracji skazany nie daje gwarancji prawidłowego wykorzystania przysługujących więźniom przepustek i zezwoleń na widzenia poza terenem zakładu karnego, nie korzysta zatem z żadnych dopuszczalnych prawem form pobytu poza więzieniem. Nadal przebywa on w zamkniętym zakładzie karnym, gdzie rygory wobec osadzonych są największe. Przede wszystkim zaś skazany nie zaangażował się w proces resocjalizacji, kare odbywa biernie, w systemie zwykłym. Nie wykonał więc żadnej pracy nad sobą i trudno przyjąć, jak chciałby tego skarżący, że te negatywne cechy i właściwości osobiste, które doprowadziły go na drogę przestępczą, uległy już pożądanej korekcie. Także w ocenie sądu odwoławczego W. L. na warunkowe przedterminowe zwolnienie nie zasłużył, wymaga on kontynuowania oddziaływań wychowawczych w warunkach odizołowania. Nie znajdując podstaw do zmiany skarżonej decyzji Sądu Okręgowego orzeczono jak wyżej. JS/acz F 3