Postanowienie II AKzw 458/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w skła

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 458/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Beata Kicińska po rozpoznaniu w sprawie skazanego T. K. zażalenia wniesionego przez prokuratora na postanowienie Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 13 lutego 2014r. (IV K.. (...)/wz) w przedmiocie warunkowego zwolnienia z odbycia pozostałej kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. art.1 § 2 kkw postanawia zaskarżone postanowienie uchylić i sprawę przekazać Sądowi Okręgowemu w Jeleniej Górze do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze postanowieniem z dnia 13 lutego 2014r. zwolnił skazanego T. K. z odbycia pozostałej kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 8 listopada 2014r. Postanowienie to zaskarżył prokurator i zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, poprzez niezasadne uznanie, że opinia z miejsca odbywania kary daje podstawę do przyjęcia, iż skazany będzie przestrzegał porządku prawnego, a zwłaszcza nie popełni ponownie przestępstwa, w sytuacji, gdy charakter czynów, działanie w warunkach powrotu do przestępstwa, jego stosunek do tych czynów, a przede wszystkim fakt, że skazany nie powrócił do jednostki penitencjarnej z udzielonego zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego. Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez nieuwzględnienie wniosku skazanego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie prokuratora - w zakresie w jakim kwestionuje ustalenie Sądu I instancji w przedmiocie prognozy społeczno- kryminologicznej - jest trafne, jednakże wniosek o zmianę zaskarżonego postanowienia nie może być uwzględniony. Sąd Okręgowy postawił w stosunku do skazanego pozytywną prognozę jedynie w oparciu o zachowanie skazanego podczas odbywania kary oraz jego deklaracje, pominął zaś pozostałe podstawy wymienione w art. 77 § 1 kk. Chodzi mianowicie o zachowanie skazanego w miejscu zamieszkania przed popełnieniem przestępstwa, uprzednią karalność, wcześniejsze korzystanie z warunkowego zwolnienia oraz nieskuteczność stosowanych dotychczas środków probacyjnych. Wystarczy zauważyć, że wobec skazanego było już trzykrotnie stosowane warunkowe przedterminowe zwolnienie. Trzykrotnie sądy przyjmowały, że skazany będzie już przestrzegał porządku prawnego i za każdym razem prognozy --- STRONA 2 --- te nie sprawdziły się. Popełnienie kolejnych przestępstw, mimo wcześniejszych warunkowych zwolnień, świadczy nie tylko o tym, że skazany za każdym razem zawiódł okazywane mu zaufanie, ale również o tym, że wcześniejsze prognozowanie, a co za tym idzie i orzeczenia sądów o warunkowym zwolnieniu, były błędne. Okoliczności te i wypływające z nich wnioski - mające bardzo istotne znaczenie prognostyczne - zupełnie umknęły uwadze Sądu Okręgowego, który skupił się na kwestiach drugorzędnych w realiach niniejszej sprawy. W ten sposób uzasadniona zaskarżona decyzja musi być oceniona jako pobieżna i powierzchowna. To wszystko sprawia, że nie jest możliwa ocena merytoryczna zaskarżonego postanowienia, co skutkuje jego uchyleniem w celu ponownego rozpoznania wniosku skazanego. Rozpoznając ponownie sprawę Sąd Okręgowy ustali w stosunku do skazanego prognozę społeczno-kryminologiczną na podstawie wszystkich elementów wymienionych w art. 77 § 1 kk, co dopiero pozwoli na podjęcie decyzji w przedmiocie warunkowego zwolnienia. Aby decyzja ta nie mogła być uznana za opartą na błędnej prognozie – tak jak wcześniejsze postanowienia o warunkowym zwolnieniu – to sąd penitencjarny musi wskazać okoliczności, które w przeszłości (przy poprzednich warunkowych zwolnieniach) miejsca nie miały, a które występują obecnie i uzasadniają pogląd, że już teraz, tj. po czwartym warunkowym zwolnieniu, skazany będzie przestrzegał porządku prawnego. W tym stanie rzeczy postanowiono – jak na wstępie.