Postanowienie II AKzw 457/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi-II Wydział Karny w skła

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 457/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi - II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : Sędzia SA Marian Baliński Protokolant: st. sekr. sąd. Izabela Olszycka - Słoka przy udziale J. S. - Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi po rozpoznaniu w sprawie T. M. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 25 marca 2014r. w przedmiocie odmowy umorzenia lub zawieszenia kary grzywny na podstawie art. 437 § 1 kpk p o s t a n a w i a : utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Zażalenie nie jest zasadne. Skazany nie zawarł w nim żadnych zarzutów, które pozwalałyby na skuteczne zakwestionowanie argumentacji przedstawionej przez sąd I instancji i podniósł w zasadzie jedynie to, iż z uwagi na długotrwały pobyt w zakładzie karnym i brak odpłatnego zatrudnienia nie dysponuje środkami finansowymi na pokrycie kary grzywny orzeczonej w wyroku Sądu Okręgowego w S. w sprawie sygn. akt (...). Wskazać jednak należy, że sąd orzekając w wyroku karę grzywny ocenia czy jej uiszczenie będzie możliwe. Orzeczenie tej kary oznacza, że ocena stosunków majątkowych lub możliwości zarobkowych sprawcy została już dokonana przez sąd orzekający, który poprzez treść wyroku dał wyraz uzasadnionemu przekonaniu, że sprawca uiści grzywnę lub będzie ją można ściągnąć w drodze egzekucji. W przeciwnym wypadku nie doszłoby do orzeczenia grzywny (art. 58 § 2 kk). O ile zatem w postępowaniu wykonawczym nie zostanie ustalone, że przyczyną niemożliwości uiszczenia grzywny albo jej ściągnięcia w drodze egzekucji jest istotna zmiana sytuacji majątkowej, osobistej czy rodzinnej skazanego, brak będzie podstaw do przyjęcia, że ma miejsce niemożność uiszczenia grzywny w rozumieniu art. 51 kkw (tak Z. Hołda i K. Postulski w Komentarzu do kodeksu karnego wykonawczego, LEX / Arche 2008). Za okoliczność tego rodzaju nie można uznać wymierzenia skazanemu kary pozbawienia wolności i jego pobyt w izolacji. Ponadto możliwość umorzenia grzywny rozważa się dopiero, gdy skazany grzywny nie zapłacił ani nie ściągnięto jej przymusowo, ani nie było możliwe lub celowe wykonanie grzywny w formach zastępczych (art. 51 kkw). Skarżący natomiast w istocie nie udokumentował, że wykonanie przez niego kary w formie zastępczej jest niemożliwe bądź niecelowe. --- STRONA 2 --- Obowiązujące przepisy nie przewidują również możliwości odroczenia, czy też „zawieszenia” wykonania kary grzywny do czasu, aż skazany opuści zakład karny i podejmie zatrudnienie na wolności. Z tych też względów Sąd Apelacyjny postanowił, jak w sentencji.