Postanowienie II AKzw 454/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi-II Wydział Karny w skła

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 454/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi - II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : Sędzia SA Marian Baliński Protokolant: st. sekr. sąd. Izabela Olszycka - Słoka przy udziale J. S. - Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi po rozpoznaniu w sprawie G. L. skazanego za przestępstwo z art. 294 § 1 k. k. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 25 lutego 2014r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania wykonawczego na podstawie art. 437 § 1 kpk p o s t a n a w i a : utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Zażalenie nie jest zasadne. Nie ulega wątpliwości, że skazany cierpi na szereg schorzeń, co potwierdza załączona przez niego dokumentacja medyczna. Fakt ten jednak, sam w sobie, nie stanowi jeszcze podstawy do zawieszenia postępowania wykonawczego. Jest to bowiem uzasadnione jedynie wtedy, gdy u skazanego występuje ciężka choroba, wymagająca leczenia szpitalnego, mająca charakter przeszkody długotrwałej, wyłączającej możliwość udziału skazanego w postępowaniu wykonawczym. Za ciężką chorobę uznaje się natomiast taki stan skazanego, w którym umieszczenie go w zakładzie karnym może zagrażać życiu lub spowodować dla jego zdrowia poważne niebezpieczeństwo (K. Postulski, Komentarz do art. 15 Kodeksu karnego wykonawczego, WKP 2012). Z dokumentacji załączonej do wniosku nie wynika zaś, aby schorzenia występujące u G. L. miały taki właśnie charakter. Ponadto skazany stawił się do odbycia kary po zakończeniu udzielonej przerwy i przeszedł wstępne badania medyczne przy przyjęciu do jednostki penitencjarnej. Słusznie zatem argumentuje sąd I instancji, że brak jest podstaw do uznania, iż wobec G. L. zachodzą podstawy do zawieszenia postępowania wykonawczego z uwagi na jego niezdolność do odbycia kary. Rację ma też sąd meriti, że skazany w każdym czasie może wystąpić z wnioskiem o udzielenie nowej przerwy w karze, jeśli uważa, że jego stan zdrowia wymaga leczenia w warunkach wolnościowych. Ponadto, zgodnie z treścią art. 118 § 1 kkw, w wypadku gdy wykonywanie kary pozbawienia wolności może zagrażać życiu skazanego lub spowodować dla jego zdrowia poważne niebezpieczeństwo, dyrektor zakładu karnego, na wniosek lekarza, ma obowiązek niezwłocznego poinformowania o tym sędziego penitencjarnego. --- STRONA 2 --- Obowiązujące przepisy nie przewidują natomiast możliwości zaskarżenia decyzji o odmowie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych. Wskazać jednak należy, że na gruncie przedmiotowej sprawy nie zachodzi potrzebna uzupełnienia materiału dowodowego, gdyż wszystkie okoliczności mające wpływ na kształt rozstrzygnięcia, zostały już ustalone. Dlatego orzeczono, jak w części dyspozytywnej.