Postanowienie II AKzw 446/14 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 446/14 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanej B. W. córki J. zażalenia wniesionego przez skazaną na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 18 lutego 2014r. (sygn. akt IV Kow 492/14/owz) w przedmiocie odwołania warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Opolu postanowieniem z dnia 18 lutego 2014r. w sprawie o sygn. akt IV Kow 492/14/owz odwołał warunkowe przedterminowe zwolnienie udzielone skazanej B. W. i zarządził wykonanie wobec niej reszty nieodbytej kary pozbawienia wolności. Jako powód odwołania warunkowego zwolnienia Sąd I instancji wskazał, iż w okresie próby skazana uchylała się od wykonywania nałożonych na nią obowiązków – nie odbyła leczenia odwykowego i konsekwentnie nadużywała alkoholu. Jej zachowanie nie poprawiło się nawet po udzieleniu jej pisemnego upomnienia przez kuratora sądowego. Powyższe postanowienie w całości w zażaleniu zaskarżyła skazana. Wskazała, że wbrew informacjom przedstawionym przez kuratora, ukończyła terapię odwykową w B.. Obecnie poszukuje stałej pracy i podejmuje zlecenia dorywcze. Podnosząc powyższą argumentację skazana wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez nie odwoływanie warunkowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż postawa skazanej B. W. w okresie próby świadczy o uchylaniu się przez nią od wykonywania nałożonych obowiązków. Nie zaprzestanie powyższego zachowania nawet po udzieleniu pisemnego --- STRONA 2 --- upomnienia, w konsekwencji trafnie stało się przyczyną odwołania warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 160 § 4 kkw. Skazana nie spełniła prognoz i oczekiwań, jakie wiązano z jej warunkowym zwolnieniem. Wprawdzie rozpoczęła terapię odwykową w szpitalu w B., jednakże nie można uznać, by wypełniła obowiązek leczenia odwykowego. Po zwolnieniu ze szpitala miała bowiem kontynuować leczenie w poradni odwykowej, co jednak zaniedbała. Przez dwa miesiące po zakończeniu leczenia w B. utrzymywała kontakt z poradnią odwykową, uczęszczała na indywidualne spotkania terapeutyczne, jednakże jej nastawienie do terapii było negatywne, co w konsekwencji doprowadziło do przerwania leczenia i powrotu do nadużywania alkoholu. Po udzieleniu jej upomnienia próbowała zintensyfikować swoje wizyty w poradni, jednakże w dalszym ciągu pojawiała się tam nieregularnie i nie stosowała się do zaleceń terapeuty. Jednocześnie notorycznie nadużywała alkoholu. Nie można przy tym uznać, by wykonywanie zatrudnienia stanowić mogło uzasadniony powód rezygnowania z konsekwentnego leczenia. W postawie skazanej nie było bowiem widać woli pogodzenia obowiązków w tym zakresie, wyraźnie prezentowała zaś niechęć do uczestniczenia w leczeniu i angażowania się w nie. Skazana nie potrafiła w sposób trwały zrewidować swojego zachowania po udzieleniu jej pisemnego upomnienia przez kuratora, co świadczy o lekceważącym stosunku do obowiązujących ją ograniczeń i nieumiejętności kontroli własnego postępowania. Sąd Okręgowy właściwie uznał, że uchylanie się od wykonywania ciążących na skazanej obowiązków w pełni uzasadnia odwołanie warunkowego zwolnienia na podstawie art. 160 § 1 pkt 4 kkw. Mając na uwadze powyższe, postanowiono – jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie zażalenie nie przysługuje.