Postanowienie II AKzw 445/14 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 445/14 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego W. W. syna L. zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 29 stycznia 2014r. (sygn. akt IV Kow 4287/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a I. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; II. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. R. kwotę 120 zł powiększoną o stawkę podatku VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym; III. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2014r. w sprawie o sygn. akt IV Kow 4287/13/wz Sąd Okręgowy w Opolu odmówił skazanemu W. W. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: korzystanie w przeszłości z warunkowego zwolnienia, uzależnienie od alkoholu i agresywne zachowanie wykazywane pod jego wpływem oraz odmowę odbywania kary w systemie programowego oddziaływania. Zażalenie na to postanowienie wniósł obrońca skazanego zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a polegający na stwierdzeniu, że postawa, właściwości i warunki osobiste skazanego nie uzasadniają przekonania, iż po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, ewentualnie zaś o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. --- STRONA 2 --- Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu W. W. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. W pierwszej kolejności nie można tracić z pola widzenia właściwości osobistych skazanego świadczących o znacznym stopniu jego demoralizacji. W. W. w przeszłości wielokrotnie naruszał porządek prawny. Wykazał rażącą konsekwencję w popełnianiu przestępstw. Nadto zarządzono wobec niego warunkowo zawieszone kary pozbawienia wolności. Korzystał on również w przeszłości z warunkowego zwolnienia, które zostało odwołane. Zawiódł on zatem pokładane w nim zaufanie, opierające się na założeniu, że w warunkach wolnościowych będzie przestrzegał porządku prawnego. Aktualnie nie zaszły w jego postawie zmiany, które wskazywałyby, że nie powróci on do naruszania przepisów prawa. Tego rodzaju okoliczności nie mogą być pomijane przy obecnym rozstrzyganiu w przedmiocie warunkowego zwolnienia. Jednocześnie wskazać należy, że skazany nie angażuje się w sposób wystarczający w proces resocjalizacji. Wprawdzie przestrzega on regulaminu jednostki i otrzymuje nagrody regulaminowe, jednakże nie sposób pominąć jego stosunku do systemu w jakim odbywa on karę. Obecnie, pomimo propozycji ze strony administracji zakładu, nie chce odbywać kary w systemie programowego oddziaływania. Wprawdzie nie jest on zobowiązany do zmiany systemu, jednakże nie można tracić z pola widzenia, że kwestia ta miałaby istotny wpływ na zaawansowanie procesu jego resocjalizacji, z czego skazany jednak świadomie rezygnuje. Z uwagi na problemy skazanego z kontrolowaniem agresji i spożywaniem alkoholu winien on kontynuować „pracę” nad tym problemem. Obecnie, pomimo przestrzegania regulaminu jednostki penitencjarnej, jego postawa nie przemawia za warunkowym zwolnieniem. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec W. W.. Zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. R. wynagrodzenia za obronę z urzędu skazanego w postępowaniu odwoławczym znajduje podstawę w art. 29 ustawy Prawo o adwokaturze. Wysokość tego wynagrodzenia została wyliczona w oparciu o treść § 15 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002r., Nr 163, poz. 1348). O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawie art. 624 § 1 kpk. Biorąc pod uwagę, że skazany nie posiada majątku, a aktualnie nie jest zatrudniony w zakładzie karnym, uiszczenie jakichkolwiek kosztów byłoby dla niego zbyt uciążliwe. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.