Postanowienie II AKzw 441/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 7 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzial

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 441/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 7 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Krzysztof Marcinkowski Protokolant: st. prot. sądowy Natasza Żak przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Stanisława Pieczykolana po rozpoznaniu w sprawie E P skazanej z art. 258 § 1 k.k. i inne zażalenia wniesionego przez skazaną na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 25 marca 2014 roku, sygn. akt III Ko 326/13 w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o dalsze odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. postanawia I. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; II. zwolnić skazaną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 25 marca 2014 r. Sąd Okręgowy w Krakowie nie uwzględnił wniosku skazanej E P w przedmiocie odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec niej wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 9 listopada 2010 r. sygn. akt III K 368/07. --- STRONA 2 --- 2 W uzasadnieniu podkreślił, że uprzednio, postanowieniem z dnia 25 lutego 2013 r. odmówiono już uwzględnienia wniosku skazanej o dalsze odroczenie wykonania kary, jednakże orzeczenie to zostało uchylone przez Sąd Apelacyjny w Krakowie, a to z uwagi na wątpliwości co do stanu zdrowia skazanej. W wykonaniu zaleceń Sądu Apelacyjnego dopuszczono dowód z opinii biegłego. Z opinii biegłej endokrynolog z dnia 28 października 2013 r. oraz ustnej opinii uzupełniającej wynika, że brak jest przeciwwskazań do odbywania przez skazaną kary pozbawienia wolności - przy zapewnieniu możliwości zażywania leków, korzystania z opieki lekarskiej i okresowych kontroli poziomu hormonów oraz elektrolitów za pomocą badań laboratoryjnych. Dodał nadto Sąd Okręgowy, że z opinii biegłego ginekologa również wynika brak przeciwwskazań do odbywania kary pozbawienia wolności. Za odroczeniem nie przemawiają też okoliczności natury rodzinnej. Postanowienie to zaskarżyła skazana zarzucając: 1. naruszenie przepisów postępowania, a to: a. art. 170 § 1 k.p.k. w zw. z art. 193 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. poprzez nieuzasadnione oddalenie wniosku dowodowego o powołanie biegłego lekarza neurologa na okoliczność czy stan zdrowia skazanej uniemożliwia jej odbywanie kary pozbawienia wolności w zakładzie karnym; b. art. 424 k.p.k. w zw. z art. 94 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. poprzez niezawarcie w uzasadnieniu postanowienia niezbędnych elementów umożliwiających jego kontrolę instancyjną; 2. błędne ustalenia faktyczne poprzez przyjęcie, że umieszczenie skazanej w zakładzie karnym nie zagraża jej życiu i nie powoduje dla jej zdrowia poważnego niebezpieczeństwa. W związku z powyższym skazana wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez odroczenie wykonania orzeczonej wobec --- STRONA 3 --- 3 skazanej kary pozbawienia wolności, względnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Argumentację Sądu I instancji należy podzielić w całej rozciągłości, gdyż zarzuty podniesione przez skazaną są niezasadne. Zarzut niezasadnego oddalenia wniosku dowodowego o powołanie biegłego lekarza neurologa na okoliczność stanu zdrowia skazanej i jej zdolności do odbywania kary pozbawienia wolności jest niezasadny już tylko z tego powodu, że z akt postępowania nie wynika, by skazana w ogóle o dopuszczenie takiego dowodu wnosiła. Skazana zresztą w żaden sposób nie sprecyzowała kiedy miało zapaść postanowienia dowód ten oddalające. Niezależnie od powyższego zauważyć przy tym należy, że opinia endokrynologiczna, o której mowa w postanowieniu Sądu I instancji, jednoznacznie wskazuje, że skazana jest zdolna do odbywania kary pozbawienia wolności. Skarżąca zresztą nie podważała w zażaleniu jej konkluzji, ale podniosła, iż od tamtego czasu pojawiły się u niej nowe komplikacje zdrowotne, związane z uprzednio występującymi u niej schorzeniami. Skazana nie przedstawiła jednak żadnej dokumentacji lekarskiej, które potwierdzałyby, że opisane w zażaleniu komplikacje rzeczywiście wystąpiły. Co więcej, sama, podnoszona przez skazaną, konieczność wykonania dodatkowych badań czy pozostawania na diecie nie może uzasadniać wniosku, iż pobyt w zakładzie karnym zagraża jej zdrowiu lub życiu. Tymczasem zażalenie sprowadza się do wskazywania tylko takich okoliczności, jako mających stanowić przesłankę do dalszego odroczenia wykonania kary. --- STRONA 4 --- 4 Nie ma racji skarżąca zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie 424 k.p.k. w zw. z art. 94 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. Jest ono sporządzone prawidłowo i zawiera wszystkie elementy niezbędne do przeprowadzenia jego kontroli instancyjnej. W szczególności w sposób jasny i precyzyjny wskazuje co Sąd I instancji ustalił i jakie były przyczyny wydania takiego, a nie innego rozstrzygnięcia. Reasumując, uznać należy, że Sąd I instancji nie dopuścił się żadnego z podnoszonych w zażaleniu uchybień, a zaskarżone postanowienie jest prawidłowe. W związku z powyższym należało utrzymać je w mocy. Skazaną zwolniono od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze ponieważ ich uiszczenie byłoby dla niej zbyt uciążliwe.