Postanowienie II AKzw 439/14 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 439/14 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego R. D. syna J. zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 6 lutego 2014r. (sygn. akt III Ko 70/11) w przedmiocie odwołania odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 6 lutego 2014r. w sprawie o sygn. akt III Ko 70/11 Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze odwołał wobec R. D. odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności. Sąd I Instancji podkreślił, że z aktualnej opinii biegłego wynika, że gruźlica (która stała się w przeszłości powodem skorzystania przez skazanego z odroczenia wykonania kary) została wyleczona. Obecnie choruje on wprawdzie na astmę oskrzelową, ale stan jego zdrowia nie stanowi zagrożenia dla otoczenia i pod warunkiem zapewnienia mu ciągłości leczenia (pod kontrolą poradni pulmonologicznej) może on być umieszczony w jednostce penitencjarnej. Również stan zdrowia psychicznego skazanego nie wskazuje na konieczność kontynuowania odroczenia wykonania kary. Powyższe orzeczenie zaskarżył w całości obrońca skazanego zarzucając: - obrazę przepisu art. 4 kpk w zw. z art. 167 kpk i 201 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, a mianowicie aktualnego stanu zdrowia skazanego, wpływu chorób współistniejących obecnie u skazanego na przebieg procesu leczenia schorzeń pulmonologicznych, ustania przyczyny dla której zostało udzielone odroczenie poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z opinii innego biegłego sądowego z zakresu pulmonologii, dowodu z opinii sądowo – psychiatrycznej pomimo zaistnienia takiej potrzeby, - obrazę art. 7 i 92 kpk poprzez jednostronną, niedogłębną i pomijającą kryteria zawarte w art. 7 kpk ocenę materiału dowodowego, w szczególności zawartą w dokumentacji lekarskiej. --- STRONA 2 --- Wskazując na powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Apelacyjny podziela w pełni prawidłowe ustalenia Sądu I instancji, iż brak jest wobec skazanego R. D. przesłanek do kontynuowania odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności. Odnosząc się do zarzutów skarżącego podkreślić należy, że opinia biegłego pulmonologa w pełni odpowiadała wymogom przewidzianym w Kodeksie postępowania karnego. Była bowiem pełna, jasna i nie zawierała sprzeczności. Została sporządzona na podstawie dokumentacji lekarskiej i informacje w niej zawarte są wystarczające do poczynienia wszystkich istotnych w niniejszej sprawie ustaleń faktycznych. Sąd Apelacyjny nie dopatrzył się naruszenia żadnego ze wskazanych przez skarżącego przepisów. Mając na uwadze rodzaj chorób, na które cierpi skazany, przesądzające znaczenie dla wydania właściwej diagnozy posiadają wyniki badań skazanego i dokumentacja związana z jego leczeniem. Nie można tracić z pola widzenia, że w aktach sprawy znajduje się wypis skazanego ze szpitala z października 2013r. w którym został on poddany niezbędnym badaniom (m. in. bronchoskopii i gazometrii), które potwierdzają słuszność wniosków biegłego pulmonologa. Zarzuty skarżącego odnośnie oparcia się na nieaktualnych wynikach badań skazanego są zatem bezzasadne. Nieuprawnione są również twierdzenia skarżącego odnośnie aktualnego stopnia zaawansowania niewydolności oddechowej u skazanego. Badania przeprowadzone w trakcie ostatniego pobytu skazanego w szpitalu jednoznacznie wskazują, że wydolność oddechowa u skazanego jest obecnie prawidłowa. Fakt że powróciła ona do normy wyklucza przyjęcie nieodwracalności zmian, na które wskazuje skarżący. Nie sposób również podzielić stanowiska skarżącego, że koniecznym w niniejszej sprawie było przeprowadzenie opinii psychiatrycznej. Sąd I instancji zasadnie nie zlecił zbadania stanu zdrowia psychicznego skazanego. Stan ten nie budzi bowiem wątpliwości. Sam fakt uzależnienia skazanego i podejmowania w przeszłości leczenia w warunkach wolnościowych w tym zakresie nie stanowi w niniejszej sprawie powodu do powołania biegłych na okoliczność jego stanu zdrowia psychicznego. Niewątpliwie spożywanie alkoholu i środków odurzających posiada obciążający wpływ na schorzenia pulmonologiczne. Skazany w warunkach izolacyjnych nie będzie jednak zażywał tych środków. Może również zostać poddany leczeniu odwykowemu. Stanowisko takie potwierdza opinia sądowo – psychiatryczna przeprowadzona w innej sprawie. Mając na uwadze powyższe przeprowadzanie opinii w tym zakresie jest zatem zbędne. W pełni podzielić należy stanowisko Sądu I instancji, że skazany może odbywać karę pozbawienia wolności przy zapewnieniu systematycznej kontroli stanu jego zdrowia i warunków do leczenia. Odwołanie odroczenia na podstawie art. 156 § 1 kkw jest zatem uzasadnione. Mając powyższe na uwadze zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego, jako prawidłowe, należało utrzymać w mocy. Pouczenie: Na powyższe postanowienie zażalenie nie przysługuje.