Postanowienie II AKzw 436/14 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 436/14 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego H. C. syna Z. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 11 lutego 2014r. (sygn. akt IV Kow 4302/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 11 lutego 2014r. w sprawie o sygn. akt IV Kow 4302/13/wz Sąd Okręgowy w Opolu odmówił skazanemu H. C. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu I instancji prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego jest negatywna zwłaszcza z uwagi na: nie zainteresowanie zmianą systemu odbywania kary (ze zwykłego na programowego oddziaływania), uprzednią wielokrotną karalność sądową, korzystanie w przeszłości z warunkowego zwolnienia oraz brak planów na życie po opuszczeniu zakładu karnego. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany. Podkreślił, że administracja zakładu karnego poprała jego wniosek o warunkowe zwolnienie, co wskazuje na zasadność skorzystania przez niego z tej instytucji. Sprzeciw zgłoszony przez prokuratora nie wiąże zaś sądu. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 2 --- Ustalenia Sądu I instancji odnośnie braku przesłanki materialnej w przedmiocie udzielenia skazanemu H. C. warunkowego przedterminowego zwolnienia, są prawidłowe. W pierwszej kolejności nie można tracić z pola widzenia właściwości osobistych skazanego świadczących o znacznym stopniu jego demoralizacji. H. C. w przeszłości wielokrotnie naruszył porządek prawny. Wykazał rażącą konsekwencję w popełnianiu przestępstw. Nadto każdorazowo zarządzono wobec niego warunkowo zawieszone kary pozbawienia wolności. Korzystał on również w przeszłości z warunkowego zwolnienia, które zostało odwołane. Zawiódł on zatem pokładane w nim zaufanie, opierające się na założeniu, że w warunkach wolnościowych będzie przestrzegał porządku prawnego. Aktualnie nie zaszły w jego postawie zmiany, które wskazywałyby, że nie powróci on do naruszania przepisów prawa. Tego rodzaju okoliczności nie mogą być pomijane przy obecnym rozstrzyganiu w przedmiocie warunkowego zwolnienia. Jednocześnie wskazać należy, że skazany nie angażuje się w sposób wystarczający w proces resocjalizacji. Wprawdzie przestrzega on regulaminu jednostki i otrzymuje nagrody regulaminowe, jednakże nie sposób pominąć jego stosunku do systemu w jakim odbywa on karę. Obecnie, pomimo propozycji ze strony administracji zakładu, nie chce odbywać kary w systemie programowego oddziaływania. Wprawdzie nie jest on zobowiązany do zmiany systemu, jednakże nie można tracić z pola widzenia, że kwestia ta miałaby bardzo istotny wpływ na zaawansowanie procesu jego resocjalizacji, z czego skazany jednak świadomie rezygnuje. Z uwagi na problemy skazanego z kontrolowaniem agresji winien on kontynuować „pracę” nad tym problemem. Obecnie pomimo przestrzegania regulaminu jednostki penitencjarnej, jego postawa nie przemawia za warunkowym zwolnieniem. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, iż nie ma obecnie podstaw do wysnucia pozytywnej prognozy społeczno – kryminologicznej wobec H. C.. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił, jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.