Postanowienie II AKzw 434/07 POSTANOWIENIE Dnia 20 czerwca 2007 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie

--- STRONA 1 --- . * . | Sygn. akt II AKzw 434/07 POSTANOWIENIE Dnia 20 czerwca 2007 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie — Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący - Sędzia SA Andrzej Kaczmarek ' Protokolant Maria Kraska przy udziale Andrzeja Gmocha prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie po rozpoznaniu w sprawie J. T. skazanego z art. 279 8 1 kki innych zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Zamościu z dnia 15 maja 2007 r. w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 $2 k.p.k. wzw. zart. 18 2 k.k.w. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę J. T. przekazać Sądowi Okręgowemu w Zamościu do ponownego rozpoznania. Uzasadnienie Sąd Okręgowy w Zamościu postanowieniem z dnia 15 maja 2007 r. odmówił J. T. udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty zasadniczej kary pozbawienia wolności. W uzasadnieniu podniósł, że wprawdzie proces resocjalizacji skazanego przebiega pomyślnie, ale z uwagi charakter popełnionych przestępstw i ich ilość wymaga długotrwałej resocjalizacji. Nadto Sąd dodał, że skazany dopiero niedawno odbył połowę kary. Postanowienie to zaskarżył skazany, który wskazał, że argumentacja Sądu co dó odmowy udzielenia skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia jest błędna. Zarówno bowiem rodzaj popełnionego przestępstwa, jak i „odległy koniec kary” nie mogą pozbawiać skazanego prawa do wcześniejszego opuszczenia więzienia. Wskazując na powyższe skazany wniósł o pozytywne rozpoznanie jego wniosku o warunkowe przedterminowe zwolnienie i rozłożenie na raty spłaty grzywny. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu, a sprawa skazanego J. T. przekazaniu sądowi I instancji do ponownego rozpoznania z uwagi na'nie rozważenie przez Sąd Okręgowy w Zamościu wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności. Podstawową przesłanką .udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia jest dodatnia prognoza społeczno-kryminologiczna, co do przyszłego --- STRONA 2 --- . 2 zachowania się skazanego na wolności. Sąd może udzielić warunkowego N przedterminowego zwolnienia tylko wówczas, gdy wymienione w art. 77 8 1 k.k. okoliczności takie jak: postawa skazanego, właściwości i warunki osobiste, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa, okoliczności jego popełnienia oraz zachowanie po popełnieniu przestępstwa i w czasie odbywania kary uzasadniają przekonanie, iż skazany po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Analiza przepisu art. 77 $ 1 k.k. prowadzi również do wniosku, iż warunkowe przedterminowe zwolnienie z odbycia reszty kary jest zawsze fakultatywne, a zatem nawet zaistnienie wszystkich przesłanek wymienionych w tym przepisie, jak i w art. 78 8 1 k.k. nie obliguje sądu do udzielenia tego zwolnienia. Ponadto udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia jest możliwe dopiero po stwierdzeniu zaistnienia kumulatywnie wszystkich powołanych przesłanek, a nie tylko niektórych wymienionych w przepisie art. 77 $ 1 k.k. (tak postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 30 maja 2001 roku, sygn. akt II AKz 230/01, publikowane w OSA 2001/12/87). Sąd penitencjarny rozpoznając wniosek o udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia zobowiązany jest, więc ocenić go przez pryzmat wszystkich ustawowych przesłanek. W niniejszej sprawie nie można uznać, że sąd okręgowy z tego obowiązku prawidłowo się wywiązał. Sąd okręgowy jako jedyne okoliczności przemawiające przeciwko udzieleniu skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia wskazał „charakter popełnionych przestępstw i ich wielość” oraz odległy koniec kary. Okoliczności te nie mogą jednak same przez się świadczyć przeciwko udzieleniu skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Jak wynika z ugruntowanego orzecznictwa sądów apelacyjnych „orzekając o przedterminowym zwolnieniu z reszty kary pozbawienia wolności, nie należy kierować się rodzajem przestępstwa, za które wymierzono karę ani nawet indywidualnymi cechami owego czynu. Kara za przestępstwo została oznaczona wyrokiem wraz z dopuszczalnymi szczegółami jej odbywania, - ewentualnie także surowszymi warunkami przedterminowego zwolnienia (art. 77 $ 2 k.k.) i tego nie wolno korygować żadnymi postąpieniami, bo byłoby to naruszeniem powagi rzeczy osądzonej. Charakter przestępstwa ma w tych sprawach znaczenie o tyle, że może ujawniać szczególne cechy osobowości skazanego, które należy wziąć pod uwagę przy ustalaniu prognozy jego przyszłego zachowania, bo tylko ta prognoza liczy się w orzekaniu” (tak postanowienie SA w Krakowie z dnia 6 czerwca 2001 r., II AKz 189/01, KZS 2001/6/27). Takich szczególnych cech osobowości skazanego Sąd Okręgowy jednak nie wskazał. --- STRONA 3 --- . , 3 Ź Również „odległy koniec kaiy” nie ma znaczenia dla warunkowego przedterminowego zwolnienia, o ile skazany nabył formalne uprawnienia do ubiegania się o nie, a tak też było w niniejszej sprawie. Jednocześnie sąd I instancji zdeprecjonował dobre zachowanie skazanego w trakcie odbywania kary, który — jak wynika z opinii i akt osobowych - był ' wielokrotnie nagradzany, w tym najwyższymi nagrodami w postaci przepustek z których wraca bez uwag, z dużym zaangażowaniem uczestniczy w zajęciach edukacyjnych, kulturalnych i rekreacyjnych, karę odbywa w systemie programowanego oddziaływania, do struktur nieformalnych nie należy. Dodać trzeba również, że nawiązał kontakt z kuratorem i w ramach programu wolnościowego ukończył kurs komputerowy, zaś z miejsca zamieszkania posiada pozytywną opinię. "W tych warunkach, wobec nie rozważenia przez sąd okręgowy w zasadzie żadnych istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności, podniesione przez skarżącego w zażaleniu argumenty należało uznać za w pełni trafne. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy w Zamościu rozpozna wniosek skazanego J. T. o warunkowe przedterminowe zwolnienie uwzględniając powyższe rozważania. Sąd dokona analizy wszystkich ustawowych przesłanek zawartych w art. 77 $ 1 k.k., rozważy w razie potrzeby konieczność dopuszczenia dodatkowych dowodów, zebrany materiał dowodowy oceni następnie zgodnie z wymogami art. 7 k.p.k. wzw. zart. 18 2 k.k.w., zaś swoje rozstrzygnięcie uzasadni spełniając wszelkie wymogi ustawowe. Mając na uwadze powyższe sąd apelacyjny orzekł, jak na wstępie.