§Centrum Prawa KarnegoWykonawczego
← Powrót do orzecznictwa
warunkowego zwolnienia z odbycia pozostałej kary pozbawienia wolności

Postanowienie II AKzw 431/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w skła

warunkowego zwolnienia z odbycia pozostałej kary pozbawienia wolności

Teza / krótkie omówienie

warunkowego zwolnienia z odbycia pozostałej kary pozbawienia wolności

Treść orzeczenia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 431/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Beata Kicińska po rozpoznaniu w sprawie skazanego J. Ż. zażalenia wniesionego przez prokuratora na postanowienie Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 13 lutego 2014r. (IV K.. (...)/wz) w przedmiocie warunkowego zwolnienia z odbycia pozostałej kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. art.1 § 2 kkw postanawia I. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że nakłada na skazanego obowiązek poddania się terapii odwykowej przeciwalkoholowej, a w miejsce powstrzymywania się od nadużywania alkoholu zobowiązuje go do powstrzymywania się do jego spożywania; II. w pozostałym zakresie zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze postanowieniem z dnia 13 lutego 2014r. zwolnił skazanego J. Ż. z odbycia pozostałej kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 5 czerwca 2014r. Postanowienie to zaskarżył prokurator i zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, poprzez niesłuszne uznanie, że opinia z miejsca odbywania kary daje podstawę do przyjęcia, iż skazany będzie przestrzegał porządku prawnego, a zwłaszcza nie popełni ponownie przestępstwa, w sytuacji, gdy charakter czynów, a przede wszystkim fakt korzystania w przeszłości z zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w postaci dozoru elektronicznego i celowego naruszenia jego warunków, co skutkowało odwołaniem tego zezwolenia. Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez nieuwzględnienie wniosku skazanego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie prokuratora nie jest zasadne i zawarty w nim wniosek nie może być uwzględniony. Ustalenie przez Sąd Okręgowy pozytywnej prognozy kryminologicznej, na podstawie właściwości i warunków osobistych skazanego oraz jego zachowania w trakcie odbywania kary, jest prawidłowe. Zażalenie prokuratora nie dostarcza przekonywających argumentów, które mogłyby to ustalenie skutecznie podważyć. Sąd Okręgowy nie stracił z pola widzenia tych wszystkich okoliczności podnoszonych w zażaleniu, a odnoszących się do zachowania przed popełnieniem przestępstwa, ale uznał, że dla konstruowania prognozy kryminologicznej większe znaczenie ma zachowanie --- STRONA 2 --- skazanego po popełnieniu przestępstwa i podczas odbywania kary. Stanął on na stanowisku, że pozytywne zachowanie skazanego podczas odbywania kary jest wynikiem właściwej resocjalizacji i zmiany jakie zaszły w jego zachowaniu, osobowości i w planach na dalsze życie mają charakter trwały. Takie stanowisko znajduje także potwierdzenie w tym, że administracja zakładu karnego zmieniła swoje stanowisko i na posiedzeniu Sądu nie sprzeciwiała się już wnioskowi skazanego, co należy odczytywać jako wyraz pozytywnej prognozy. Faktu tego nie zauważa Autor zażalenia, przywołując – na wsparcie swojego stanowiska – tylko wnioski z wcześniejszej opinii pisemnej dyrektora zakładu. Odnosząc się do kwestii dozoru elektronicznego, to należy zauważyć, że został on odwołany, gdyż skazany w wyznaczonym terminie nie zgłosił gotowości do zainstalowania urządzeń monitorujących. Zatem nie doszło nawet do rozpoczęcia odbywania kary pozbawienia wolności w tej postaci, a więc trudno zasadnie wywodzić, że skazany nie sprawdził się w systemie wykonywania kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym. Powyższe okoliczności oraz szeroki zakres nałożonych na skazanego obowiązków pozwala na zaakceptowanie stanowiska, że dalsza resocjalizacja skazanego może przebiegać już w warunkach kontrolowanej wolności. Jednakże z uwagi na niewątpliwy „problem alkoholowy” skazanego konieczne było zobowiązanie go do podjęcia terapii odwykowej i zachowania abstynencji od alkoholu, co może w sposób istotny przyczynić się do pomyślnego przebiegu środka probacyjnego. W tym stanie rzeczy postanowiono – jak na wstępie.

Słowa kluczowe

#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Apelacyjny we Wrocławiu#II AKzw 431/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w skła#art. 437 § 1 kpk#art.1 § 2 kkw