Postanowienie II AKzw 423/14 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2014 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karny

--- STRONA 1 --- Sygn.akt II AKzw 423/14 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2014 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego T. E. s. A. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 24 lutego 2014 r., sygn. akt: IV Kow 636/14/pr w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk oraz art. 1 §2 i 20 § 3 kkw p o s t a n a w i a 1) zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. 2) zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. Ł. W. 221,40 zł w tym VAT tytułem kosztów obrony skazanego w postępowaniu zażaleniowym. UZASADNIENIE Na odmowę udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności, obrońca skazanego zarzucił: 1) błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że sytuacja zdrowotna skazanego nie uzasadnia udzielenia skazanemu przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności w sytuacji gdy: wbrew ustaleniom sądu skazany cierpi na ciężką chorobę, wymagającą specjalistycznej diagnostyki oraz właściwego leczenia, uniemożliwiającą w konsekwencji wykonanie kary pozbawienia wolności. 2) obrazę przepisów postępowania, a w szczególności art. 167 k.p.k. w zw. z art. 193 k.p.k. przez odmowę uwzględnienia wniosku skazanego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego neurochirurga na okoliczność ustalenia aktualnego stanu zdrowia skazanego i możliwości odbywania kary pozbawienia wolności, w sytuacji gdy opinia lekarza więziennego, który nie dysponuje wiedzą w zakresie diagnozowania i leczenia schorzenia, na które cierpi skazany, jest niekompletna, a w szczególności nie opisuje w sposób precyzyjny i kompleksowy, z uwzględnieniem charakteru zgłaszanych dolegliwości, stanu zdrowia skazanego, W oparciu o powyższe zarzuty autor zażalenia wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez udzielenie skazanemu T. E. przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności na okres 6 miesięcy; ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Okręgowy. --- STRONA 2 --- Rozpoznając zażalenie skazanego sporządzone przez jego obrońcę, Sąd Apelacyjny nie podzielił sformułowanych w nim zarzutów i wniosków. Ustosunkowując się do zarzutu obraz prawa procesowego to jest art. 193 k.p.k., Sąd Apelacyjny nie podzielił zarzutu obrazy tego przepisu. Skazany był badany przez lekarza Aresztu Śledczego po przeprowadzeniu konsultacji psychiatrycznej i neurologicznej oraz po zapoznaniu się całą dokumentacją medyczną, a zatem opinia lekarza więziennego stanu zdrowia ma walory opinii biegłego. Kwestionowanie wiedzy lekarskiej przez obrońcę tylko na tej podstawie, że opiniujący lekarz D. R. jest lekarzem więziennym, jest nieskuteczne. Także nie jest uzasadniony zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, skoro pobyt w zakładzie karnym nie zagraża bezpośrednio zdrowiu i życiu skazanego, to nie ma podstaw do udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 153 § 1 k.k.w. Z tych też powodów należało utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.