Postanowienie II AKzw 414/14 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 414/14 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący-Sędzia Sądu Apelacyjnego Grzegorz Kapera Protokolant Beata Kicińska po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez skazanego R. S. na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 27 stycznia 2014r. (sygn. akt V 2 Kow 4964/13/wz) w przedmiocie warunkowego zwolnienia na podst. art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy UZASADNIENIE Sąd Okręgowy we Wrocławiu postanowieniem z dnia 27 stycznia 2014r. odmówił udzielenia warunkowego zwolnienia skazanemu R. S.. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skazany zaskarżając je w całości. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skazanego R. S. na uwzględnienie nie zasługuje. Zachowanie skazanego podczas jego pobytu w warunkach izolacji więziennej, w świetle opinii Zakładu Karnego w W., co do zasady należało w ostatnim czasie ocenić jako poprawne. Wobec przełożonych zachowuje się regulaminowo, a ze współosadzonymi funkcjonuje zgodnie. Te okoliczności nie mogą jednak prowadzić do uwzględnienia wniosku o warunkowe przedterminowe zwolnienie. Na gruncie niniejszej sprawy brak bowiem podstaw do uznania, że w osobowości skazanego zaszły trwałe i świadczące o spełnieniu celów wychowawczych kary zmiany. --- STRONA 2 --- Za zasadnością tak postawionej tezy przemawia też fakt przynależności R. S. do podkultury przestępczej. Zachowanie takie bowiem narusza przepisy regulaminu wykonywania kary pozbawienia wolności. Z powyższych względów pomimo tego, iż treść opinii i powołane wyżej pozytywne okoliczności dają podstawy do uznania, że skarżący zrozumiał swoje niewłaściwe zachowanie i wyraża wolę zmiany, to jednak twierdzenia te nie znajdują odzwierciedlenia w jego postępowaniu. Fakt, że nie odnotowano na tle przynależności skazanego do podkultury przestępczej niewłaściwych zachowań oznacza jedynie, że skazany za swą przynależność do struktur nieformalnych nie był karany dyscyplinarnie. Skarżący powinien zaś mieć na uwadze, że sama przynależność do podkultury więziennej już z założenia sprzeciwia się regulaminowi odbywania kary pozbawienia wolności, a tym samym nie pozwala uznać zachowania skazanego za pozytywne i prognozuje dalszy negatywny stosunek do obowiązującego porządku prawnego. Tym samym uznać należy, że na obecnym etapie brak jest pewności co do tego czy skazany przebywając poza zakładem karnym będzie przestrzegał porządku prawnego. Proces resocjalizacji skazanego winien być kontynuowany w warunkach więziennych. Sąd Apelacyjny w pełni akceptując stanowisko Sądu I instancji utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.