Postanowienie II AKzw 412/14 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 412/14 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego M. D. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 3 lutego 2014r. (III Ko 163/13) w przedmiocie zarządzenia wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Legnicy postanowieniem z dnia 3 lutego 2014r. zarządził wobec skazanego M. D. wykonanie kary 5 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem tego Sadu z dnia 29 marca 2012r. (III K 157/11). Na powyższe postanowienie złożył zażalenie obrońca skazanego, w którym zarzucił „sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego polegającą na przyjęciu, iż aktualna sytuacja skazanego, w szczególności obowiązek odbycia kary pozbawienia wolności orzeczonej w sprawie III K 98/12 w żaden sposób nie stanowi przeszkody w realizacji nałożonych na skazanego obowiązków naprawienia szkody” .Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez niezarządzanie wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie obrońcy skazanego jest bezzasadne, gdyż pomija istotne realia związane z wydaniem wyroku skazującego w trybie konsensualnym oraz dotyczące ponownego postępowania w sprawie III K 98/12 i daty osadzenia skazanego w zakładzie karnym. Po pierwsze, należy mieć na uwadze, że skazany został zobowiązany do naprawienia wyrządzonej szkody - w pierwszym roku po uprawomocnieniu się wyroku, tj. do dnia 1 sierpnia 2013r. – poprzez zapłatę 5% wszystkich zobowiązań. Stanowi to kwotę około 320 000 zł. Tymczasem do lutego 2014r., a więc w okresie półtora roku uiścił on kwotę 6300 zł, co stanowi 2 % tego, co powinien zapłacić w ciągu roku. Natomiast do odbycia kary w sprawie III K 98/12 --- STRONA 2 --- został osadzony w kwietniu 2014r., a więc fakt ten nie mógł być przeszkodą do wykonania obowiązku, który winien być zrealizowany do sierpnia 2013r. Okoliczności te w sposób oczywisty i jednoznaczny wskazują na bezzasadność argumentacji zawartej w zażaleniu. Po drugie, wyrok wydany w sprawie III K 157/11 został wydany na skutek uzgodnienia jego treści miedzy oskarżonym a oskarżycielem publicznym. Tylko w tym trybie wykonanie kary 5 lat pozbawienia wolności mogło być warunkowo zawieszone. Zatem niewykonanie obowiązku w zakresie naprawienia wyrządzonej szkody - przy braku jakiś nadzwyczajnych okoliczności, które wystąpiły po wydaniu wyroku i których nie można było przewidzieć – musi być uznane za uchylanie się od wykonania nałożonego obowiązku. W przeciwnym wypadku premiowałoby to oskarżonego, który w sposób nieodpowiedzialny albo nawet wręcz ze złą wolą godzi się na wydanie wyroku w trybie konsensualnym, ale tylko po to, aby uzyskać korzystne rozstrzygnięcie w zakresie warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. W związku z powyższym zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy.