Postanowienie II AKzw 408/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w skła

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 408/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 marca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Beata Kicińska po rozpoznaniu w sprawie skazanego P. D. zażalenia wniesionego przez prokuratora na postanowienie Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 28 stycznia 2014r. (III K.. 927/13/wz) w przedmiocie warunkowego zwolnienia z odbycia pozostałej kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. art.1 § 2 kkw postanawia I. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że w miejsce obowiązku powstrzymywania się od nadużywania alkoholu zobowiązuje P. D. do powstrzymywania się do jego spożywania; II. w pozostałym zakresie zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Legnicy postanowieniem z dnia 28 stycznia 2014r. zwolnił skazanego P. D. z odbycia pozostałej kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 26 października 2014r. Postanowienie to zaskarżył prokurator i zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na uznaniu, że mimo niewykonania w całości kary pozbawienia wolności P. D. będzie przestrzegał porządku prawnego, podczas gdy właściwości i warunki osobiste skazanego oraz okoliczności przestępstw nie uzasadniają takiej tezy i przemawiają przeciwko takiemu rozstrzygnięciu. Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez nieuwzględnienie wniosku skazanego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie prokuratora nie jest zasadne i zawarty w nim wniosek nie może być uwzględniony. W zażaleniu głównie podnosi się, że Sąd I instancji ustalił pozytywną prognozę społeczno-kryminologiczną, mimo że skazany korzystał w przeszłości z warunkowego przedterminowego zwolnienia, a podstawą do takiej prognozy było jedynie zachowanie skazanego podczas odbywania kary. Niewątpliwie fakt korzystania w przeszłości z warunkowego przedterminowego zwolnienia i popełnienie po tym kolejnych przestępstw ma duże znaczenie prognostyczne, czemu Sąd Apelacyjny dawał wielokrotnie wyraz, ale fakt ten nie może mieć znaczenia przesądzającego w kwestii prognozy społeczno-kryminologicznej. Zwracano wówczas --- STRONA 2 --- uwagę na konieczność badania przyczyn „nieudanego” warunkowego przedterminowego zwolnienia oraz ustalania, czy występują inne okoliczności, niż przy wcześniejszym warunkowym zwolnieniu, aby nie powtórzyły się błędy w prognozie. Nie można tracić z pola widzenia tego aspektu obecnej prognozy Sądu Okręgowego, która jest kwestionowana przez prokuratora tylko z powodu wcześniejszego korzystania ze środka probacyjnego. Z lektury uzasadnienia środka odwoławczego można odnieść wrażenie, że Sąd Okręgowy warunkowo zwolnił skazanego, tj. ustalił pozytywną prognozę tylko na tej podstawie, że skazany dobrze zachowywał się podczas odbywania kary, tzn. nie sprawiał problemów wychowawczych. Jednakże kwestia ta przedstawia się zgoła odmiennie. Przede wszystkim należy dojrzeć w jaki sposób skazany „przepracował” prawie 5-letni pobyt w izolacji więziennej i co zrobił, aby nie popełnić w przyszłości żadnego przestępstwa. W tym czasie skazany odbył terapię odwykową, ukończył kurs zawodowy i programy korekcyjne oraz wykazał się właściwym stosunkiem do pracy, podejmując się wykonania nieodpłatnie różnych prac na rzecz miasta i jednostki. Sprawdził się w warunkach wolnościowych, w tym podczas 11- dniowej przepustki, podczas której opiekował się niepełnosprawnymi pielgrzymami. Zachowanie skazanego, ocenione przez administrację jako bardzo dobre, miało miejsce od początku odbywania kary. Zatem pobyt skazanego P. D. w warunkach więziennych w żadnym wypadku nie może być sprowadzony w ocenie tylko do podporządkowania się regulaminowi i biernego oczekiwania na zwolnienie. Powyższe okoliczności oraz szeroki zakres nałożonych na skazanego obowiązków pozwala na zaakceptowanie stanowiska, że dalsza resocjalizacja skazanego może przebiegać już w warunkach kontrolowanej wolności, mimo wcześniejszego korzystania ze środka probacyjnego. Aby terapia odwykowa - do kontynuowania której został skazany zobowiązany – przyniosła oczekiwane efekty, to konieczne jest całkowite zaniechanie spożywania alkoholu przez skazanego, a nie tylko zobowiązanie do jego nienadużywania. Nakazuje to utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia w zasadniczej części. W tym stanie rzeczy postanowiono – jak na wstępie.