Postanowienie II AKzw 407/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 15 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 407/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 15 maja 2014 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Tomasz Duski Protokolant: st. prot. sądowy Natasza Żak przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Marka Woźniaka po rozpoznaniu w sprawie P P skazanego z art. 245 k.k. zażalenia wniesionego przez obrońcę na postanowienie Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 6 marca 2014 roku, sygn. akt IV Kow 2206/13 w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. w zw. z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego postanawia I. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; II. zwolnić skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 6 marca 2014 r. Sąd Okręgowy w Kielcach odmówił uwzględnienia wniosku skazanego P P w przedmiocie udzielenia zezwolenia na odbycie kary 5 miesięcy pozbawienia wolności --- STRONA 2 --- 2 orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 14.02.2012 r. sygn. akt II K 665/11 w systemie dozoru elektronicznego. W uzasadnieniu Sąd I instancji podkreślił, że odbycie przez skazanego kary w systemie dozoru elektronicznego nie jest wystarczające do osiągnięcia wobec niego celów kary, a to z uwagi na znaczny stopień demoralizacji skazanego. Jest on wprawdzie osobą tylko raz karaną za przestępstwo, jednakże okoliczności jego popełnienia świadczą o rażącym lekceważeniu przez skazanego porządku prawnego. Skazany jest przy tym bezkrytyczny wobec popełnionego przestępstwa. Okoliczność, że skazany deklaruje chęć pracy w ramach zawartej umowy zlecenia nie przemawia za uwzględnieniem jego wniosku – pracę tą może wykonywać po odbyciu kary, tym bardziej, że uprzednio skazany posiadał pracę, a pomimo tego dopuścił się przestępstwa. Postanowienie to zaskarżył obrońca skazanego zarzucając błędne przyjęcie przez Sąd Okręgowy, że wykonywanie kary w systemie dozoru elektronicznego nie będzie wystarczające do osiągnięcia wobec skazanego celów kary. W związku z powyższym wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie skazanemu zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Zażalenia jest niezasadne. Argumentację Sądu I instancji należy podzielić w całej rozciągłości. Skazany dopuścił się przestępstwa, które wskazuje na rażący brak poszanowania porządku oraz całkowite lekceważenie zasad współżycia społecznego. Oskarżony naruszył nietykalność pokrzywdzonego, groził mu pozbawieniem życia jego i rodziny, wymusił od niego adres, a to w celu wywarcia na niego wpływu jako --- STRONA 3 --- 3 świadka w postępowaniu karnym. To wszystko oskarżony uczynił z powodów co najmniej błahych – tylko dlatego, że pokrzywdzony zwrócił uwagę jego koledze na niewłaściwość poruszania się quadem przez jego dziecko. Sąd Apelacyjny podziela w pełni ocenę orzekających w sprawie sądów, że w takich sprawach – także ze względu na cele kary w postaci kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa – konieczne jest podjęcie stanowczych działań, podkreślających naganność takich zachowań. Celu tego osiągnąć nie sposób poprzez odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego. Co więcej, niecelowość tej kary wynika również – na co trafnie uwagę zwrócił Sąd I instancji – z braku krytycyzmu skazanego wobec swojego zachowania. Skazany nie dość, że nie wyraził skruchy, to nadto uważa, że zachował się właściwie, a nieakceptowalne było zachowanie pokrzywdzonego. Tymczasem, co należy wyraźnie podkreślić, to pokrzywdzony postąpił tak, jak należy oczekiwać od świadomego obywatela. W ocenie Sądu Apelacyjnego tylko odbycie kary w zakładzie karnym może spowodować, że skazany zrozumie naganność swojego postępowania, co uznać należy za główny cel wymierzonej mu kary. Zarzuty podniesione w zażaleniu są chybione. Okoliczność, że skazany nie popełnił innego przestępstwa nie może być okolicznością przemawiającą na jego korzyść – przestrzeganie prawa jest obowiązkiem każdego człowieka. Nic do rzeczy nie ma fakt, że pokrzywdzonym w sprawie jest sędzia – okoliczności tej ani Sąd I instancji ani Sąd Apelacyjny nie brały pod uwagę. Dodać tu jeszcze należy, że skazany ma prawo do własnej oceny swojego postępowania, ale musi się liczyć z tym, że i ona podlegać będzie ocenie przy podejmowaniu decyzji o tym w jakiej formie ma odbyć karę pozbawienia wolności. To, że skazany jest zatrudniony oraz ma na utrzymaniu rodziny nie należy do przesłanek odbywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru --- STRONA 4 --- 4 elektronicznego, w związku z czym nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Z uwagi na powyższe zaskarżone postanowienie, jako prawidłowe, należało utrzymać w mocy. Skazanego zwolniono od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze uznając, że ze względu na jego sytuację finansową ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe.