Postanowienie II AKzw 403/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 403/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego M. S. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 20 stycznia 2013r. (V K.. (...)/wz) w przedmiocie odmowy warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy we Wrocławiu postanowieniem z dnia 20 stycznia 2014r. odmówił skazanemu M. S. warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia pozostałej kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 17 lipca 2015r. Na powyższe postanowienie złożył zażalenie skazany, w którym szeroko przedstawił przyczyny odroczenia posiedzenia Sądu Penitencjarnego w dniu 4 listopada 2013r. oraz właściwe zachowanie w warunkach więziennych. Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenia skazanego nie jest zasadne i zawarty w nim wniosek nie może być uwzględniony. Jedyną przesłanką do udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia jest pozytywna prognoza wskazująca, że skazany po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego i nie popełni ponownie przestępstwa. W swoim zażaleniu skazany nie dostrzega bardzo istotnych faktów z jego życia, które muszą być uwzględnione przy formułowaniu prognozy społeczno-kryminologicznej, a które aktualnie nie pozwalają na uznaniu jej za pozytywną. Chodzi mianowicie o uprzednią karalność skazanego oraz wcześniejsze, zakończone niepowodzeniem, stosowanie wobec niego środków probacyjnych. W szczególności trzeba mieć na uwadze stosowane w maju 2009r. warunkowe przedterminowe zwolnienie, którego zostało odwołane z powodu popełnienia przez skazanego przestępstwa w okresie --- STRONA 2 --- próby. A przecież w chwili warunkowego zwolnienia sąd penitencjarny przyjął, akceptując zapewnienia skazanego, że więcej nie popełni on przestępstwa. To orzeczenie Sądu okazało się błędem, a zapewnienia skazanego nieprawdziwe. W tej sytuacji jest rzeczą naturalną, że zapewnienia i deklaracje skazanego nie wzbudzają takiego zaufania, jak osoby, która wcześniej nie korzystała ze środków probacyjnych. Słuszne jest zatem stawianie skazanemu „większych wymagań” dla przyjęcia pozytywnej prognozy, niż osobie, która pierwszy raz odbywa karę i nie zawiodła zaufania sądu. Może to przejawiać się także w potrzebie odbycia dłuższego okresu kary, niż wynikający z ustawy, dla sformułowania pozytywnej prognozy. Sąd Apelacyjny nie traci z pola widzenia generalnie właściwego zachowania skazanego w warunkach izolacji, jego zaangażowania w proces zdobywania kwalifikacji zawodowych i walki z nałogiem, właściwego wykonywania pracy na zewnątrz zakładu bez konwojenta oraz dystansowanie się od podkultury przestępczej. Może to w przyszłości być podstawą do pozytywnej prognozy. To wszystko na obecnym etapie wykonania kary nakazuje utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia. W związku z powyższym postanowiono – jak na wstępie.