Postanowienie II AKzw 400/14 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2014 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 400/14 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2014 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia SSA Marcin Cieślikowski Protokolant: Marta Markiewicz - Khalouf po rozpoznaniu w sprawie skazanego K. M. s. S. zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 7 lutego 2014 r., sygn. akt IV Kow 4322/13/wz w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary 25 lat pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 2 kpk oraz art. 1 § 2 i 20 § 3 kkw postanawia zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że: 1) na podstawie art. 77 § 1 kk i 78 § 2 kk w związku z art. 164 § 2 kkw, że udzielić K. M. s. S. i H. z d.S. ur. (...) w I. warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary 25 lat (dwudziestu pięciu) lat pozbawienia wolności, której koniec upływa w dniu 15 czerwca 2021 r. wykonanie tego postanowienia odroczyć do dnia 15 lipca 2014 r. 2) na podstawie art. 80 § 1 kk określić okres próby na 10 (dziesięć) lat; 3) na podstawie art. 159 § 1 kkw w zw. z art. 72 § 1 kk oddać skazanego K. M. pod dozór kuratora sądowego i zobowiązać skazanego do a) informowania kuratora o przebiegu okresu próby, b) wykonywania pracy zarobkowej, c) powstrzymywania się od nadużywania alkoholu. --- STRONA 2 --- UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 7 lutego 2014r. w sprawie o sygn. akt IV Kow 4322/13/wz Sąd Okręgowy w Opolu odmówił K. M. udzielenia warunkowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, jednocześnie na podstawie art. 164 § 2 kkw wyznaczył skazanemu sześciomiesięczny okres przygotowawczy, którego koniec ustalił na dzień 07.08.2014r. W ocenie Sądu I instancji, mimo pozytywnego zachowania skazanego w zakładzie karnym, prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do niego jest negatywna. Na powyższe wskazują okoliczności popełnionej zbrodni, dwukrotne degradacje skazanego do zakładu karnego typu zamkniętego i poprawa zachowania dopiero na krótko przed uzyskaniem uprawnień do ubiegania się o warunkowe zwolnienie (we wrześniu 2010r.). Jednocześnie Sąd I instancji stwierdził, że zakończenie procesu resocjalizacyjnego skazanego jest możliwe przed zakończeniem odbywania kary. W celu umożliwienia skazanemu powrotu do społeczeństwa i odbudowy zaufania, Sąd Okręgowy wyznaczył mu okres przygotowawczy do życia po zwolnieniu. Zażalenie na to postanowienie wniósł obrońca skazanego zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że wobec skazanego nie zachodzą przesłanki umożliwiające udzielenie mu warunkowego zwolnienia. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu Apelacyjnego stanowisko Sądu Okręgowego, zawarte w zaskarżonym postanowieniu umniejsza znaczenie prognostyczne zachowania skazanego w warunkach izolacyjnych. Jednocześnie Sąd I instancji koncentruje się na okolicznościach mających miejsce w przeszłości, pomijając tym samym proces ewolucji postawy skazanego. W pierwszej kolejności podkreślić należy, iż Sąd I instancji zbyt doniosłe znaczenie dla rozstrzygnięcia w sprawie przypisał okoliczności w postaci dwukrotnej degradacji skazanego do zakładu typu zamkniętego. Niewątpliwie jest to okoliczność świadcząca o zaburzeniach w procesie resocjalizacji skazanego, jednakże nie można pomijać faktu, że od czterech lat zachowanie skazanego ustabilizowało się na wzorowym poziomie. Wskazać trzeba, że okoliczności na które powołuje się w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia Sąd I instancji miały miejsce w 2008r. i 2010r. Od tamtego czasu w postawie skazanego zaszły istotne zmiany, które uzasadniają twierdzenie, że po opuszczeniu zakładu karnego nie zawiedzie on pokładanego w nim zaufania i nie powróci na drogę przestępstwa. Skazany wykazuje bowiem znaczne zaangażowanie w proces resocjalizacji - odbywa karę w systemie programowego oddziaływania, właściwie realizując zadania w nim zawarte, uczestniczył w programach readaptacji społecznej oraz zajęciach aktywizacji zawodowej, wielokrotnie otrzymywał nagrody regulaminowe. Nadto wykonuje on zatrudnienie poza terenem jednostki penitencjarnej i z obowiązków w tym zakresie wywiązuje się prawidłowo. Jednocześnie kilkukrotnie korzystał z zezwoleń na czasowe opuszczenie zakładu karnego, w trakcie których zachowywał się bez zastrzeżeń. Gotowość do realizowania przez skazanego zadań wolnościowych potwierdzają również wnioski wypływające z opinii psychologicznej. Obecnie K. M. posiada zdolność do radzenia sobie w sytuacjach trudnych wywołujących napięcie emocjonalne i jest w stanie kontrolować swoje zachowanie w tym zakresie. Cechuje go niski poziom agresji, potrafi kontrolować jej przejawy i nie wykazuje tendencji do zachowań o charakterze odwetowym. Jednocześnie wykazuje krytyczny stosunek do popełnionego przestępstwa. Cechy osobowości skazanego nie wskazują zatem, by ryzyko dopuszczenia się przez niego przestępstwa w warunkach wolnościowych było znaczne. Z tego względu nie --- STRONA 3 --- można podzielić stanowiska Sądu I instancji, że okoliczności popełnionego przez K. M. przestępstwa sprzeciwiają się udzieleniu mu warunkowego zwolnienia. Nie można przy tym tracić z pola widzenia, że skazany może po opuszczeniu zakładu karnego liczyć na wsparcie osób najbliższych. Utrzymuje stały kontakt z rodziną, ma zapewnione miejsce zamieszkania oraz plany na podjęcie zatrudnienia. Nie jest przy tym osobą uzależnioną. Z uwagi na właściwości i warunki życia skazanego czekające go poza zakładem karnym wyznaczony na podstawie art. 164 § 2 kkw przez Sąd I instancji okres przygotowania do życia po zwolnieniu pozwoli mu zminimalizować wystąpienie trudnych sytuacji bytowych, z którymi zetknie się na wolności. Okoliczności te uzasadniają twierdzenie, iż proces resocjalizacji skazanego przebiega prawidłowo i może być kontynuowany w warunkach wolnościowych. Na zasadność powyższego założenia wskazuje również stanowisko administracji zakładu karnego. Oceniając zachowanie i postawę skazanego w ciągu całego pobytu w zakładzie karnym, stwierdzić należy, iż w procesie jego resocjalizacji widoczna jest trwała ewolucja, która obecnie doprowadziła do ukształtowania u niego postawy pożądanej społecznie, w tym przede wszystkim w zakresie obowiązku przestrzegania prawa. Nałożone na skazanego obowiązki oraz dozór kuratora będą w ocenie Sądu Apelacyjnego w sposób wystarczający wpływały na kształtowanie jego prawidłowego stosunku do przepisów prawa. Nakazuje to zmianę zaskarżonego postanowienia i warunkowe przedterminowe zwolnienie skazanego K. M.. W związku z powyższym postanowiono – jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.