Postanowienie II AKzw 393/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 czerwca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydzi

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 393/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 9 czerwca 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego J. B. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 21 stycznia 2014r. (IV Kow. 3066/13/wz) w przedmiocie odmowy warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. U Z A S A D N I E N I E Sąd Okręgowy w Opolu postanowieniem z dnia 21 stycznia 2014r. odmówił skazanemu J. B. warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia pozostałej kary pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 7 lipca 2019r. Na powyższe postanowienie złożył zażalenie skazany, w którym zakwestionował prognozę społeczno-kryminologiczną przyjętą przez Sąd I instancji i przedstawił swoje zachowanie w warunkach izolacji więziennej oraz --- STRONA 2 --- plany na przyszłość. Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenia skazanego nie jest zasadne i zawarty w nim wniosek nie może być uwzględniony. Jedyną przesłanką do udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia jest pozytywna prognoza wskazująca, że skazany po zwolnieniu będzie przestrzegał porządku prawnego i nie popełni ponownie przestępstwa. Podstawy do tej prognozy zostały zawarte w art. 77 § 1 kk, w którym miedzy innymi wymieniono postawę i właściwości osobiste skazanego oraz okoliczności popełnienia przestępstwa. W swoim zażaleniu skazany nie dostrzega bardzo istotnych faktów z jego życia, które muszą być uwzględnione przy formułowaniu prognozy społeczno- kryminologicznej, a które nie pozwalają na uznaniu jej za pozytywną. W pierwszej kolejności należy wskazać na popełnienie przez skazanego kolejnego przestępstwa podczas odbywania kary 25 lat pozbawienia wolności. Przestępstwa tego w postaci kradzieży z włamaniem do samochodu osobowego skazany dokonał po kilkunastu latach odbywania kary (wyrok SR w Bielsku- Białej - III K 1232/06). W ten sposób podważył efekty wieloletniego procesu resocjalizacyjnego, wykazał skłonność do naruszania porządku prawnego oraz brak wyrobionych mechanizmów samokontroli. Kiedy więc skazany podnosi w zażaleniu, że z kary 25 lat pozbawienia wolności odbył 23 lata, to musi pamiętać, że w tym okresie nie popełnił przestępstwa tylko przez ostatnie 9 lat, a z powodu przestępstw popełnionych przed i po zabójstwie suma kar do odbycia wynosi lat 28. Kolejnym elementem nie pozwalającym na sformułowanie pozytywnej prognozy jest sposób, w jaki skazany zakończył edukację na poziomie szkoły średniej. Mimo bardzo dobrych wyników w nauce uzyskanych w I i II semestrze (średnia ocen ok.4,5), to w III semestrze zlekceważył egzaminy, otrzymał 6 ocen niedostatecznych i został skreślony z listy słuchaczy. Wynika z tego, że --- STRONA 3 --- skazany możliwość ukończenia szkoły średniej oraz zdobycie zawodu i uzyskanie tytułu technika potraktował instrumentalnie. Jest to też dowód na to, iż nie myśli on poważnie o swojej przyszłości i warunkach egzystencji. W tej sytuacji jest rzeczą naturalną, że zapewnienia i deklaracje skazanego nie wzbudzają takiego zaufania, jak osoby, która wcześniej nie była karana i nie naruszała wielokrotnie porządku prawnego. Słuszne jest zatem stawianie mu „większych wymagań” dla przyjęcia pozytywnej prognozy. Może to przejawiać się także w potrzebie odbycia dłuższego okresu kary, niż wynikający z ustawy, dla sformułowania pozytywnej prognozy. To wszystko - na obecnym etapie wykonania kary - nakazuje utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia. W związku z powyższym postanowiono – jak na wstępie.