Postanowienie II AKzw 392/14 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 392/14 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący-Sędzia Sądu Apelacyjnego Grzegorz Kapera Protokolant Beata Kicińska po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez skazanego B. C. na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 21 stycznia 2014r. (sygn. akt IV Kow 2929/13/wz) w przedmiocie warunkowego zwolnienia na podst. art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: 1. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy, 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. T. kwotę 147,60 zł. w tym podatek VAT tytułem nieopłaconej obrony z urzędu. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Opolu postanowieniem z dnia 21 stycznia 2014r. odmówił udzielenia skazanemu B. C. warunkowego zwolnienia. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skazany zaskarżając je w całości. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skazanego B. C. na uwzględnienie nie zasługuje. Zasadą jest odbywanie kary w całości, a więc w takim rozmiarze w jakim została wymierzona i w sposób nieprzerwany. Wyjątkiem od tej zasady jest instytucja warunkowego przedterminowego zwolnienia. Warunkowe przedterminowe --- STRONA 2 --- zwolnienie zawsze winno wiązać się z jednoznacznym postępem resocjalizacyjnym, jest przy tym formą nagrody , nie zaś czymś należnym w każdym przypadku. Materialną przesłanką warunkowego przedterminowego zwolnienia z art. 77§1 k.k. jest istnienie pozytywnej prognozy kryminologicznej wobec skazanego. Dla jej stwierdzenia nie wystarczy ustalenie, że skazany nie stwarzał problemów wychowawczych, dostosował się do regulaminu odbywania kar, nie dopuścił się przekroczeń regulaminowych i nie był karany dyscyplinarnie. Stan taki oznacza jedynie poprawne podanie się karze, a zatem jest stanem normalnym, za który nie należy oczekiwać nagrody w formie skrócenia kary. Dla jej uzyskania potrzebne jest postępowania powyżej tej normy wyrażające się aktywnością skazanego w dążeniu do wykazania gotowości respektowania zasad współżycia w społeczeństwie. Jak wynika z opinii Dyrektora Zakładu Karnego skazany w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności zachowywał się poprawnie, co nie może decydować o tym, iż skazanemu bezwzględnie należy się dobrodziejstwo warunkowego zwolnienia. Niezwykle istotne też są okoliczności popełnionego przez skazanego B. C. czynu. Zatem Sąd Okręgowy trafnie ocenił, iż wobec skazanego brak jest przesłanek pozytywnej prognozy kryminologicznej. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny orzekł jak na wstępie. .