Postanowienie II AKzw 390/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 390/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanego D. O. syna D. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 22 stycznia 2014r. (sygn. akt IV Kow 4180/13/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk oraz art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a I. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że na podstawie art. 77 § 1 kk i art. 78 § 1 kk warunkowo zwolnić D. O. syna D. i R. z domu F. urodzonego (...) w B. skazanego wyrokiem Sądu Rejonowego w Bielsku – Białej z dnia 20.10.2011r. w sprawie o sygn. akt IX K 507/11 za przestępstwa z art. 278 § 1 kk, z art. 279 § 1 kk, z art. 278 § 1 kk i art. 288 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, z art. 306 kk na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, której koniec przypada w dniu 1.01.2015r.; II. na podstawie art. 80 § 1 kk wyznaczyć warunkowo zwolnionemu dwuletni okres próby licząc od daty zwolnienia; III. na podstawie art. 159 kkw w związku z art. 72 § 1 kk w okresie próby: a) oddać warunkowo zwolnionego pod dozór kuratora sądowego w miejscu zamieszkania; b) nałożyć na warunkowo zwolnionego obowiązki w postaci: - podjęcia w miarę możliwości stałej pracy zarobkowej, - powstrzymywania się od nadużywania alkoholu, --- STRONA 2 --- - powstrzymania się od przebywania w środowiskach osób o ujemnej opinii społecznej lub osób karanych sądownie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2014r. w sprawie o sygn. akt IV Kow 4180/13/wz Sąd Okręgowy w Opolu uznał, że prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanego D. O. jest negatywna z uwagi na zmienne zachowanie w zakładzie karnym, doprowadzenie do odbycia kary, niesprawdzenie się w warunkach zwiększonej samodyscypliny, nieobjęcie systemem przepustkowym oraz odbywanie kary w systemie zwykłym. Zażalenie na to postanowienie złożył skazany. Podkreślił, że z okoliczności, iż został doprowadzony do odbycia kary nie powinno wyciągać się negatywnych wniosków, gdyż nie został on powiadomiony o obowiązku stawienia się w zakładzie karnym. Nadto wskazał, że w warunkach wolnościowych skupi się na wychowaniu i zapewnianiu środków utrzymania swojemu synowi. W piśmie procesowym uzupełniającym zażalenie z dnia 4.02.2014r. podkreślił swój krytyczny stosunek do przestępstw, za które odbywa karę. Podnosząc powyższą argumentację skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stanowisko Sądu Okręgowego, zawarte w zaskarżonym postanowieniu nie uwzględnia wszystkich okoliczności składających się na prognozę kryminologiczno – społeczną wobec skazanego. Na podstawie okoliczności, które stały się głównym motywem rozstrzygnięcia nie można zaś zbudować miarodajnej prognozy kryminologiczno – społecznej. W pierwszej kolejności wskazać należy, że nie objęcie skazanego systemem przepustowym nie może być poczytywane na jego niekorzyść. Na kwestie powyższe skazany nie posiada bezpośredniego wpływu, zależą one bowiem od wielu uwarunkowań. Nie wykazano zaś, że dotychczasowe nieskorzystanie z przepustek przez skazanego wynikało z negatywnych rokowań co do jego zachowania w warunkach wolnościowych. Nie można tracić z pola widzenia, że stopień demoralizacji D. O. nie jest znaczny. Odbywa on bowiem karę pozbawienia wolności po raz pierwszy. Obecnie wyraża krytyczny stosunek do popełnionych przestępstw i deklaruje przestrzeganie porządku prawnego. Jego deklaracje w tym zakresie są wiarygodne, gdyż posiada on sprecyzowane plany na życie w warunkach wolnościowych. Ma zagwarantowane miejsce zamieszkania i utrzymuje kontakt z rodziną. Posiada również promesę zatrudnienia. Zdaje sobie przy tym sprawę z konieczności realizacji zobowiązań alimentacyjnych i zamierza się z nich wywiązywać. Powyższe plany wskazują, że skazany przygotowywał się do opuszczenia zakładu karnego i nie chce wracać do trybu życia sprzed osadzenia. Niewątpliwie czynniki takie korzystnie świadczą o możliwości jego szybkiej i skutecznej readaptacji po opuszczeniu zakładu karnego. W świetle powyższego wskazać należy, że doprowadzenie skazanego do odbycia kary nie posiada obecnie znaczenia prognostycznego. W warunkach izolacyjnych postawa skazanego wobec konieczności przestrzegania przepisów prawa i stosowania się do obowiązujących go ograniczeń uległa pozytywnej zmianie. Niewątpliwie w procesie resocjalizacji skazanego w przeszłości wystąpiły zaburzenia. Był on kilkukrotnie karany dyscyplinarnie i został przeniesiony do zakładu typu zamkniętego. Jednocześnie był jednak również nagradzany regulaminowo Obecnie przestrzega regulaminu jednostki. Popełniał przekroczenia dyscyplinarne w początkowej fazie pobytu w zakładzie karnym. Były one zatem spowodowane trudnościami z dostosowaniem się do warunków izolacyjnych. Ich rangi nie należy zatem w świetle powyższego poczytywać za znaczną. Także fakt, że skazany nie jest zainteresowany odbywaniem kary w systemie programowego oddziaływania nie powinien posiadać przesądzającego znaczenia dla rozstrzygnięcia. Nie wykazuje on bowiem problemów związanych z nałogami, rozumie naganność --- STRONA 3 --- swojego zachowania, wyraża krytyczny stosunek do przestępstw, za które odbywa karę, posiada motywację do przestrzegania porządku prawnego po opuszczeniu zakładu karnego. Choć niewątpliwie realizowanie zadań wynikających z odbywania kary w systemie programowego oddziaływania mogłoby pogłębić proces jego resocjalizacji, to jednak nie posiadałoby decydującego wpływu na prognozę kryminologiczno – społeczną. Jego postawa w warunkach izolacyjnych nie sprzeciwia się zatem udzieleniu mu warunkowego zwolnienia. Oceniając zachowanie i postawę D. O. w ciągu całego pobytu w zakładzie karnym, stwierdzić należy, iż w procesie jego resocjalizacji widoczna jest trwała ewolucja, która obecnie doprowadziła do ukształtowania u skazanego postawy pożądanej społecznie, w tym przede wszystkim w zakresie obowiązku przestrzegania prawa. Nałożone na skazanego obowiązki oraz dozór kuratora będą, w ocenie Sądu Apelacyjnego, w sposób wystarczający wpływały na kształtowanie u skazanego prawidłowego stosunku do przepisów prawa. Nakazuje to zmianę zaskarżonego postanowienia i warunkowe przedterminowe zwolnienie skazanego. W związku z powyższym postanowiono – jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.