Postanowienie II AKzw 388/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 388/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz Protokolant: Marzena Dobrowolska po rozpoznaniu w sprawie skazanej B. T. córki J. zażalenia wniesionego przez skazaną na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 10 lutego 2014r. (sygn. akt IV Kow 93/14/wz) w przedmiocie odmowy udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 kpk oraz art. 1 § 2 kkw p o s t a n a w i a I. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że na podstawie art. 77 § 1 kk i art. 78 § 1 kk warunkowo zwolnić B. T. córkę J. i H. z domu K. urodzoną (...) w M. skazaną wyrokiem Sądu Rejonowego w Mikołowie z dnia 30.04.2012r. w sprawie o sygn. akt II K 630/11 za przestępstwa: z art. 278 § 1 kk i art. 288 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 91 § 1 kk oraz z art. 288 § 1 kk na karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, której koniec przypada w dniu 17.08.2014r. II. na podstawie art. 80 § 1 kk wyznaczyć warunkowo zwolnionej dwuletni okres próby licząc od daty zwolnienia; III. na podstawie art. 159 kkw w związku z art. 72 § 1 kk w okresie próby: a) oddać warunkowo zwolnioną pod dozór kuratora sądowego w miejscu zamieszkania; b) nałożyć na warunkowo zwolnioną obowiązki w postaci: - podjęcia w miarę możliwości stałej pracy zarobkowej, - odbycia leczenia odwykowego w związku z uzależnieniem od alkoholu, - powstrzymania się od spożywania alkoholu. --- STRONA 2 --- UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 lutego 2014r. w sprawie o sygn. akt IV Kow 93/14/wz Sąd Okręgowy w Opolu uznał, że prognoza kryminologiczno – społeczna w stosunku do skazanej B. T. jest negatywna z uwagi na jedynie umiarkowane zachowanie w zakładzie karnym, posiadanie problemu alkoholowego, niewykorzystanie szansy jaką było orzeczenie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, negatywną opinię środowiskową oraz niekorzystne nastawienie do przestrzegania porządku prawnego. Zażalenie na to postanowienie złożyła skazana. Podkreśliła, że posiada nienaganną opinię w trakcie odbywania kary, nie była bowiem karana dyscyplinarnie, udzielała się w wykonywaniu prac nieodpłatnych na rzecz zakładu karnego, była nagradzana regulaminowo. Nadto skazana podkreśliła, że odbyła terapię odwykową. Wyraziła jednocześnie krytyczny stosunek do popełnionych przestępstw. Przedstawiła również swoje plany na przyszłość związane z odzyskaniem opieki nad dziećmi, podjęciem zatrudnienia i realizacją obowiązku naprawienia szkody. Podnosząc powyższą argumentację skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i udzielenie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stanowisko Sądu Okręgowego, zawarte w zaskarżonym postanowieniu nie uwzględnia wszystkich okoliczności składających się na prognozę kryminologiczno – społeczną wobec skazanej. W pierwszej kolejności podkreślić należy, że Sąd I instancji umniejsza znaczenie dla zbudowania prognozy kryminologiczno – społecznej wobec B. T. jej poprawnego zachowania w czasie odbywania kary i zaangażowania w proces resocjalizacji. Przestrzega ona regulaminu jednostki, była nagrodzona. Nadto z zadań wynikających z Indywidualnego Programu Terapeutycznego wywiązuje się w sposób prawidłowy. Prowadzi bibliotekę terapeutyczną. Jej postawa w warunkach izolacyjnych przemawia zatem za udzieleniem jej warunkowego zwolnienia. Odbycie terapii w warunkach izolacyjnych ukazuje „przepracowany” stosunek skazanej do nałogu. Świadczy to o woli zmiany swojej dotychczasowej postawy i wskazuje na świadomość pozytywnych skutków pracy nad uzależnieniem Kontynuowanie terapii po opuszczeniu zakładu karnego, przy dotychczas wykazywanym zaangażowaniu w leczenie, winno uchronić skazaną przed powrotem do nałogu. Istotnym dla rozstrzygnięcia jest nadto fakt, iż skazana posiada właściwe i realne plany na życie po opuszczeniu zakładu karnego. Ma zagwarantowane miejsce zamieszkania. Brak zameldowania na pobyt stały nie powinien być poczytywany na jej niekorzyść. Po opuszczeniu zakładu karnego ma bowiem gdzie się zatrzymać. Później zaś winna we własnym zakresie znaleźć nowe miejsce pobytu, gdyby nie mogła dalej przebywać pod wskazanym adresem. Niewątpliwie czynniki takie korzystnie świadczą o możliwości jej szybkiej i skutecznej readaptacji po opuszczeniu zakładu karnego. Zbyt daleko idącym twierdzeniem byłoby upatrywanie w niewykorzystaniu szansy jaką było orzeczenie wobec skazanej kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, bezwzględnej przyczyny odmowy udzielenia jej warunkowego zwolnienia. Od czasu zarządzenia wykonania powyższej kary w postawie skazanej widoczna jest pozytywna zmiana. Posiada ona plany w zakresie uregulowania obowiązku naprawienia szkody, podejmowała już próby rozłożenia tej należności na raty. Zasługuje ona zatem na powtórną szansę skorzystania ze środka probacyjnego. Nałożone na skazaną w okresie próby obowiązki i dozór kuratora sądowego będą wystarczające do dalszego utrwalania postępów resocjalizacji. Oceniając zachowanie i postawę B. T. w ciągu całego pobytu w zakładzie karnym, stwierdzić należy, iż w procesie jej resocjalizacji widoczna jest trwała ewolucja, która obecnie doprowadziła do ukształtowania u skazanej postawy --- STRONA 3 --- pożądanej społecznie, w tym przede wszystkim w zakresie obowiązku przestrzegania prawa. Nałożone na skazaną obowiązki oraz dozór kuratora będą, w ocenie Sądu Apelacyjnego, w sposób wystarczający wpływały na kształtowanie u skazanej prawidłowego stosunku do przepisów prawa. Nakazuje to zmianę zaskarżonego postanowienia i warunkowe przedterminowe zwolnienie skazanej. W związku z powyższym postanowiono – jak na wstępie. Pouczenie: Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.