Postanowienie II AKzw 380/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 380/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący-Sędzia Sądu Apelacyjnego Grzegorz Kapera Protokolant: Beata Kicińska po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez skazanego Ł. G. na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 13 stycznia 2014r. (sygn. akt V 2 Kow 4326/13/wz) w przedmiocie warunkowego zwolnienia na podst. art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Sąd Okręgowy we Wrocławiu postanowieniem z dnia 13 stycznia 2014r. nie uwzględnił wniosku skazanego Ł. G. w przedmiocie udzielenia mu warunkowego zwolnienia. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skazany zaskarżając je w całości. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skazanego Ł. G. nie zasługuje na uwzględnienie. Zażalenie skazanego nie jest zasadne i zawarty w nim wniosek nie może być uwzględniony. Zauważyć należy, iż jedyną przesłanką do udzielenia warunkowego zwolnienia jest pozytywna prognoza społeczno – kryminologiczna wskazująca na to, iż skazany po opuszczeniu zakładu karnego będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Ustalenia Sądu Okręgowego w przedmiocie negatywnej prognozy, poczynione w oparciu o dotychczasową drogę życiową skazanego, wielokrotne naruszanie porządku prawnego i bezskuteczność stosowanego wcześniej środka --- STRONA 2 --- probacyjnego, należy uznać za trafne. Wystarczy wskazać, że skazany obecnie odbywa kary orzeczone kilkoma wyrokami, a w przeszłości były stosowane środki związane z poddaniem go próbie (warunkowe przedterminowe zwolnienie). Próba ta zakończyła się niepowodzeniem, gdyż skazany nie zaprzestał naruszania porządku prawnego nawet w okresie próby. W tej sytuacji brak jest uzasadnionych podstaw, aby po raz kolejny obdarzać go zaufaniem i po raz kolejny poddawać go próbie. Zażalenie skazanego nie zawiera żadnego argumentu, który mógłby skutkować podważeniem ustaleń i ocen dokonanych przez Sąd I instancji. Tym bardziej, że jego zachowanie podczas odbywania kary pozbawienia wolności budzi poważne zastrzeżenia. Sąd Apelacyjny w pełni akceptując stanowisko Sądu Okręgowego utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.