Postanowienie II AKzw 379/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II AKzw 379/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący-Sędzia Sądu Apelacyjnego Grzegorz Kapera Protokolant: Beata Kicińska po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez skazanego J. D. na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 20 stycznia 2014r. (sygn. akt V 2 Kow 2897/13/wz) w przedmiocie warunkowego zwolnienia na podst. art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: I. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy, II. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. W. Ś. kwotę 147,60zł. ( w tym podatek VAT) tytułem nieopłaconej obrony z urzędu. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy we Wrocławiu postanowieniem z dnia 20 stycznia 2014r.odmówił udzielenia warunkowego zwolnienia skazanemu J. D.. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skazany zaskarżając je w całości. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie skazanego J. D. na uwzględnienie nie zasługuje. --- STRONA 2 --- Przede wszystkim podkreślić należy, iż decydującą przesłanką warunkowego przedterminowego zwolnienia jest pozytywna prognoza kryminologiczna, wyrażająca się w przekonaniu sądu, że pomimo wcześniejszego zwolnienia skazany będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa (art.77§1 k.k.). Sąd Okręgowy trafnie argumentuje, że skazany nie rokuje pozytywnej prognozy kryminologicznej ze względu na przewagę negatywnego zachowania nad pozytywnym. Zgodnie z art. 77§1 k.k. istotnym czynnikiem prognostycznym, w zakresie ustalenia prognozy kryminologicznej skazanego, jest sposób zachowania w trakcie odbywania kary. Jak wynika z akt osobowych skazanego zachowanie skazanego w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności nie jest właściwe i J. D. został skazany za przestępstwo popełnione w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności. Trafnie zatem Sąd Okręgowy ocenił zachowanie skazanego jako nieodpowiednie, a to z kolei nie pozwala rokować, że mimo wcześniejszego zwolnienia skazany będzie przestrzegał porządku prawnego. Argumenty podniesione w zażaleniu skazanego nie podważają trafności oceny Sądu I instancji, stąd też brak jest podstaw do zmiany lub uchylenia zaskarżonego postanowienia. Mając to wszystko na względzie orzeczono jak na wstępie.