Teza / krótkie omówienie
warunkowego zwolnienia na podst. art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: I. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że: 1) na mocy art. 77 § 1 k.k. i art. 78 § 1 k.k. warunkowo zwolnić R. N. syna T. i H. z domu M. urodzon
Treść orzeczenia
--- STRONA 1 ---
Sygn. akt II AKzw 377/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący-Sędzia Sądu Apelacyjnego Grzegorz Kapera Protokolant: Beata Kicińska po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego R. N. na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 20 stycznia 2014r. (sygn. akt V 2 Kow 3669/14/ wz) w przedmiocie warunkowego zwolnienia na podst. art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: I. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że: 1) na mocy art. 77 § 1 k.k. i art. 78 § 1 k.k. warunkowo zwolnić R. N. syna T. i H. z domu M. urodzonego (...) we W. skazanego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 10 marca 2005r., sygn. akt III K 338/03 z art.148 § 1 k.k., art. 77 § 2 k.k., na karę 15 lat pozbawienia wolności z odbycia reszty kary, której koniec przypada na dzień 6 sierpnia 2014 r.; 2) na mocy art. 80 § 1 k.k. wyznaczyć R. N. okres próby 2 lat do dnia 7 kwietnia 2016r.; 3) na mocy art. 159 k.k.w. w okresie próby oddać skazanego R. N. pod dozór kuratora sądowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania warunkowo zwolnionego; 4) na mocy art. 72 § 1 pkt 5 k.k. w zw. z art. 159 k.k.w. zobowiązać R. N. do powstrzymania się od nadużywania alkoholu; 5) na mocy art. 72 § 1 pkt 4 k.k. w zw. z art. 159 k.k.w. zobowiązać R. N. do podjęcia starań o uzyskanie pracy zarobkowej;
--- STRONA 2 ---
6) na mocy art. 72 § 1 pkt 6 k.k. w zw. z art. 159 k.k.w. zobowiązać skazanego R. N. do poddania się oddziaływaniom terepeutycznym w poradni psychologicznej w terminie miesiąca od opuszczenia zakładu karnego; II. stwierdzić, że wydatki za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy we Wrocławiu postanowieniem z dnia 20 stycznia 2014r. odmówił udzielenia warunkowego zwolnienia skazanemu R. N.. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył obrońca skazanego zaskarżając je w całości. Na podstawie art. 438 pkt 3 k.p.k. zaskarżonemu postanowieniu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych wyrażający się w uznaniu, że postawa oraz warunki osobiste skazanego nie pozwalają na udzielenie temu skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Na podstawie art. 427 § 1 k.p.k. oraz art. 437 § 1 i 2 k.p.k. wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia jest dodatnia prognoza społeczno- kryminologiczna, co do przyszłego zachowania się skazanego na wolności, którą kształtuje się w oparciu o okoliczności z art. 77 § 1 k.k. Rozpatrując wniosek obrońcy skazanego pod kątem tych okoliczności, w oparciu o całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd Okręgowy doszedł do niesłusznego przekonania, że w stosunku do skazanego nie można postawić pozytywnej prognozy społeczno-kryminologicznej. Z takim stanowiskiem Sądu I instancji nie można się zgodzić. W oparciu o całokształt ujawnionych w sprawie okoliczności, zarówno korzystnych, jak i niekorzystnych dla skazanego, ocenionych z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania i respektując wnioski płynące z wiedzy i doświadczenia życiowego należy stwierdzić, iż zasługuje on na warunkowe zwolnienie. Jak wynika bowiem z opinii Zakładu Karnego w W., w którym skazany przebywa, R. N. obecnie w sposób właściwy funkcjonuje w warunkach izolacji penitencjarnej, jego postawa wskazuje, iż wykazuje on duże zaangażowanie w proces resocjalizacji. Ponadto, nie deklaruje przynależności do podkultury przestępczej i jest zatrudniony odpłatnie na terenie zakładu karnego za co wielokrotnie był nagradzany listem pochwalnym, zaś o popełnionym przez siebie przestępstwie wypowiada się krytycznie. Dodać również należy, że skazany był wielokrotnie nagradzany regulaminowo. Był też karany dyscyplinarnie. Analiza powyższych okoliczności pozwala więc na wysnucie wniosku, że u R. N. ukształtowały się już właściwe postawy wobec obowiązku przestrzegania porządku prawnego, co z kolei pozwala sądzić, że pomimo niewykonania pozostałej do odbycia części kary pozbawienia wolności nie popełni on ponownie przestępstwa. Podkreślić również trzeba, że formułując prognozę kryminologiczną należy ocenić zachowanie i postawę skazanego w ciągu całego pobytu w zakładzie karnym, co pozwoli ustalić, czy ewolucja w procesie jego resocjalizacji jest widoczna i czy ma ona charakter trwały, rokujący osiągnięcie celów kary. Zbadać więc należy, czy w osobowości skazanego zaszły takie zmiany, które spowodowały ukształtowanie postaw pożądanych społecznie, w tym przede wszystkim w zakresie obowiązku przestrzegania prawa. Temu bowiem ma służyć proces resocjalizacji i takie też są cele kary. Należy też uwzględnić sugestie biegłej psycholog zawarte w opinii sądowo – psychologicznej z dnia 12 listopada 2013r. k.12 – 16. Biegła stwierdziła, że z psychologicznego punktu widzenia w stosunku do opiniowanego R. N. na
--- STRONA 3 ---
obecnym etapie osadzenia można postawić pozytywną prognozę kryminologiczno – społeczną, tym samym ocena psychologiczna readaptacji w warunkach wolnościowych wydaje się być na tym etapie osadzenia pozytywnie rokująca. Postawiona wobec skazanego pozytywna prognoza kryminologiczno-społeczna pozwala przypuszczać, że jest on w stanie prawidłowo funkcjonować w społeczeństwie, dlatego też należy mu ten powrót umożliwić, co powinno przynieść również korzyści społeczeństwu. Niezależnie od powyższego, podkreślić trzeba, że udzielenie dobrodziejstwa instytucji warunkowego przedterminowego zwolnienia nie oznacza zakończenia procesu resocjalizacji. Resocjalizacja taka jest bowiem kontynuowana w warunkach wolnościowych podczas wyznaczonego okresu próby, a służą jej m.in. obowiązki nałożone przez Sąd penitencjarny na warunkowo zwolnionego i oddanie go pod dozór kuratora. Mając powyższe uwagi na względzie Sąd Apelacyjny uwzględnił zażalenie obrońcy skazanego i zmienił zaskarżone postanowienie.
Słowa kluczowe
#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w#II AKzw 377/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 kwietnia 2014r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym#art. 437 § 1 k.p.k.#art. 77 § 1 k.k.#art. 78 § 1 k.k.#art.148 § 1 k.k.#art. 77 § 2 k.k.#art. 80 § 1 k.k.#art. 159 k.k.w.#art. 72 § 1 pkt 5 k.k.#art. 72 § 1 pkt 4 k.k.#art. 72 § 1 pkt 6 k.k.#art. 438 pkt 3 k.p.k.#art. 427 § 1 k.p.k.